Mehmed Selim Efendi, 11 Ocak 1870'te İstanbul'da doğan, 4 Mayıs 1937'de Beyrut yakınlarında ölen, 34. Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in en büyük oğludur. Babası tahta çıkmadan önce Beşiktaş'taki Dolmabahçe Sarayı'nda doğmuş, annesi Bedrifelek Kadınefendi'dir.
İlk yılları ve eğitimi
7 Nisan 1877'de hanedan üyeleri Yıldız Sarayı'na taşındığı için burada yaşamaya devam etti. Sünneti 17 Aralık 1883'te V. Mehmed'in büyük oğlu Şehzade Mehmed Ziyaeddin, Şehzade İbrahim Tevfik ve Sultan Abdülaziz'in oğulları II. Abdülmecid, Şehzade Mehmed Şevket ve Şehzade Mehmed Seyfeddin ile birlikte yapıldı. İlk eğitimini Yıldız Sarayı'ndaki Şehzade Mektebi'nde, kardeşi Şehzade Mehmed Abdülkadir ve Şehzade Abdülmecid ile birlikte aldı; hocası Baha Efendi'ydi. Ahmed Mazharüddin Efendi ona Farsçayı, Mehmed Nuri Efendi Fransızcayı öğretti.
Askerî kariyeri
Şehzade Mektebi'ni bitirdikten sonra Harp Okulu'na kaydoldu, mirliva rütbesiyle mezun olarak orduya katıldı ve daha sonra Birinci Ferik rütbesine yükseldi. Kendisine Yıldız Sarayı arazisinde bir köşk tahsis edildi. II. Abdülhamid 27 Nisan 1909'da tahttan indirilip Selanik'e sürgüne gönderildiğinde başkentte kaldı. Başlangıçta II. Abdülhamid'in halefi olarak Mehmed Selim Efendi düşünülmüş, ancak bunun için hanedanın en yaşlı üyesinin tahta çıkmasını öngören veraset kuralının değiştirilmesi gerektiğinden ve siyasi nedenlerden dolayı padişahlığa II. Abdülhamid'in kardeşi V. Mehmed getirilmişti. Kardeşi Şehzade Ahmed Nureddin ile önce kız kardeşleri Zekiye Sultan'ın konağına yerleşti, sonra kendisine Serencebey'de bir konak tahsis edildi.
1886'da Deryal Hanımefendi, 1905'te Nilüfer Eflakyer Hanımefendi, 1910'da Pervin Dürrü Yekta Hanımefendi ile evlendi. İlk evliliğinden 1887'de bir kızı, ikinci evliliğinden 1906'da bir oğlu oldu.
Sürgün yılları
1 Kasım 1922'de saltanatın kaldırılmasından sonra önce Şam'a, sonra Beyrut'a yerleşti. Sürgüne Birinci Ferik rütbesinde çıktı. Şeyh Said isyanı sırasında 1925'te Diyarbakır Ulu Camii'nde halife sıfatıyla adına hutbe okundu; maddeye göre şehzadenin bu olayla bağlantısı yoktu. Suriye'de çok popülerdi ve Sultan Selim diye anılırdı; kaldığı eve Kasrü'l-Melik denirdi. Ankara hükümetinin isteği üzerine Fransızlar tarafından Şam'dan Beyrut'un sayfiye bölgesi Cünye'ye nakledildi. Osmanlı hanedan mallarını geri alabilmek için, son halife Abdülmecid Efendi'nin onayıyla eski Fransa Cumhurbaşkanı avukat Alexandre Millerand'a vekâlet verdi. Millerand, Ankara'dan hanedana sembolik bir yer verilmesini istedi ve Lahey Uluslararası Adalet Divanı'nda dava açabileceğini bildirdi; Ankara hükümeti bu isteği reddetti.
Ölümü
4 Mayıs 1937'de Cünye'de öldü. Mezarı Şam'daki Süleymaniye Külliyesi'ndedir. Hanedan-ı Âli Osman, İftihar, İmtiyaz, Osmaniye ve Mecidiye gibi Osmanlı nişanlarının sahibiydi.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Mehmed Selim Efendi maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.