Diyarbakır

Diyarbakır, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nin merkezinde, kadim Mezopotamya topraklarının kuzey sınırında yer alır. Şehir; Adıyaman, Batman, Bingöl, Elazığ, Malatya, Mardin, Muş ve Şanlıurfa illeriyle çevrili geniş bir coğrafyaya yayılır. Güneydoğu Toroslar’ın kollarının kuşattığı bölge, yeryüzü şekilleri bakımından ortası hafifçe çökmüş bir vadi görünümü sergiler. Muş sınırına yakın konumdaki Andok Dağı, ilin en yüksek zirvesini oluşturur. Karasal iklimin hakim olduğu bu topraklarda kış mevsimi, kuzeydeki dağ sıralarının dondurucu rüzgarları engellemesi sayesinde çevre bölgelere göre daha yumuşak geçer.

Bölgenin tarihsel kimliğine El Cezire havzasının bir parçası olması eşlik eder. İdari yapılanmadaki değişimlerle birlikte İl Genel Meclisi yetkilerini devrederek yerini büyükşehir modeline bırakmıştır. Geçmişten bugüne doğal örtünün bir bölümünü kapsayan orman alanlarının azalması ve fundalıklara dönüşmesi, ilin doğa tarihindeki değişimleri yansıtır. Kayıtlarda yer alan 1933 ve 1946 yıllarına ait ekstrem sıcaklık değerleri ise yerleşimin iklimsel belleğindeki somut verileri oluşturur.

İlin ekonomik yapısını su kaynakları ve verimli tarım arazileri belirler. Dicle Nehri üzerindeki Kralkızı, Silvan, Devegeçidi ve Dicle barajları hem hidroelektrik enerji üretir hem de tarımsal sulama kapasitesini artırır. Toprakların yüzde kırkını kaplayan ekili alanlar ile yüzde yirmi ikisini oluşturan meralar temel üretim alanlarını temsil eder. Nehir vadileri boyunca uzanan ceviz, çınar, salkım söğüt ve kavak ağaçları bölgenin bitki çeşitliliğine ve doğal zenginliğine katkı sunar.

Diyarbakır, 1,8 milyonu aşan nüfusuyla bugün Türkiye’nin en kalabalık on ikinci kenti statüsünü taşır. Toplam 17 ilçeden oluşan büyükşehir, merkezi yönetimi temsil eden vali ve il müdürlükleri eliyle idari süreçlerini yönetir. Trafik plaka kodu 21 olan şehir, yerel karar alma mekanizmalarını büyükşehir belediye meclisi aracılığıyla işletir. Geniş yüzölçümü ve stratejik konumuyla bölgedeki merkezi rolünü sürdürür.