Kimdir?
Niccolò Paganini, 27 Ekim 1782'de Cenova'da doğdu ve 27 Mayıs 1840'ta Nice'te öldü. İtalyan besteci, keman virtüözü ve gitaristtir; müzik tarihinin en ünlü keman virtüözlerinden biridir. Keman tekniğine önemli katkılar yaptı, keman, gitar ve oda müziği alanında birçok eser verdi. Liszt, Chopin ve Schumann gibi bestecilere enstrümantal virtüözlüğün müziğin ana unsurlarından biri olması konusunda ilham verdi.
Çocukluğu ve Eğitimi
Antonio ve Teresa (Bocciardo) Paganini'nin altı çocuğundan üçüncüsüydü. Babası başarısız bir tüccardı ve mandolin çalarak ek gelir sağlıyordu. Paganini beş yaşında mandolini babasından öğrenmeye, yedi yaşında keman çalmaya başladı; babası onu keman çalışmaya zorlardı. Dokuz yaşında okullarda ve tiyatrolarda sahne almaya başladı. Cenova'nın en iyi kemancılarından Giovanni Servetto ve Giacomo Costa'dan altı ay ders aldı. Parma'ya gitme masrafı için akrabası Markiz Gian Carlo di Negro bir bağış konseri düzenledi ve 1795'te Parma'da Alessandro Rolla'dan ders almaya başladı; Rolla onu Ferdinando Paer'e, Paer de Casparo Ghiretti'ye yönlendirdi.
Kariyerinin Başlangıcı
Fransızlar Mart 1796'da Kuzey İtalya'yı işgal edince ailesiyle Romairone'ye sığındı; bu dönemde gitara ilgisi arttı. 16 yaşında Lucca'ya gitti ve 1801'de Lucca Cumhuriyeti Orkestrası'nda birinci kemancı oldu. Babasından kalma kumar ve kadınlara düşkünlüğü yeteneğini gölgede bırakıyordu. 1805'te Lucca Napolyon Fransası'na bağlandı ve yönetim Elisa Bonaparte'a verildi; Paganini saraya çağrıldı ve saray orkestrasına atandı. Napolyon Sonatı'nı bu dönemde besteledi. 1801'den beri yazdığı meşhur 24 Kapris'i 1807'de tamamladı. Elisa'nın Toskana Büyük Düşesi olmasından sonra Floransa'da konserler verdi. Ünlenişi 29 Ekim 1813'te Milano'daki La Scala Operası'nda verdiği konserle başladı.
Son Yılları ve Ölümü
1820'lerin başında görme sorunları yaşadı ve sahne ışıklarından korunmak için mavi camlı gözlük takmaya başladı. Eylül 1834'te el titremesi dahil sağlık sorunları nedeniyle konserlere son verip Cenova'ya döndü ve bestelerini ve keman yöntemlerini yayımlamaya zaman ayırdı. 1835'te Parma'ya döndü ve saray orkestrasını düzenlemekle görevlendirildi. 1836'da bir kumarhane açmak için gittiği Paris'te kumarhanenin batması onu parasızlığın eşiğine getirdi. 1837'de vasiyetini yazdı ve mirasının büyük kısmını oğluna bıraktı. 1838'de sesini kaybetti. Marsilya'ya, ardından Nice'e gitti ve 27 Mayıs 1840'ta iç kanama nedeniyle öldü. Hakkındaki söylentiler yüzünden kilise cesedinin Cenova'ya gömülmesini reddetti; naaşı dört yıl boyunca oradan oraya taşındı, 1876'da Parma'da bir mezarlığa, 1896'da yeni bir mezarlığa defnedildi.
Kişisel Hayatı ve Kemanı
Antonia Bianchi ile ilişkisinden oğlu Achille doğdu; Paganini onunla ömrünün sonuna kadar ilgilendi. Rossini ve Hector Berlioz ile yakın arkadaşlık kurdu. Il Cannone Guarnerius adlı Giuseppe Guarneri kemanı hayatı boyunca çaldı; keman bugün Cenova'da sergilenmektedir.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Niccolo Paganini maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.