Franz Peter Schubert, 31 Ocak 1797'de Viyana'da doğan ve 19 Kasım 1828'de yine Viyana'da ölen Avusturyalı bestecidir. 31 yaşında öldüğü hâlde zengin ve çok çeşitli eserler bıraktı: 600'den fazla lied, kilise ve koro eserleri, yedi tamamlanmış ve beş tamamlanmamış senfoni, uvertürler, sahne eserleri, piyano ve oda müziği besteledi. Bir besteci olarak önemi ancak erken ölümünden sonra anlaşıldı; Mendelssohn, Schumann, Liszt ve Brahms gibi romantik besteciler eserlerini keşfedip övdü.
Çocukluğu ve eğitimi
Viyana yakınlarındaki Himmelpfortgrund'da doğdu. Babası Çek asıllı bir öğretmen, annesi Polonyalı bir ev kadınıydı; dört erkek kardeşin en küçüğüydü. Müzik yeteneğini önce babası fark etti, ona keman çalmayı öğretti ve org öğrenmesi için kiliseye gönderdi. On yaşında saray korosuna girdi, iyi bir müzik eğitimi aldı ve okul orkestrasının baş kemancılığını, bazen de yönetmenliğini yaptı. 1810'da saray müzisyeni Antonio Salieri ile çalışmaya başladı. Küçük yaşta şarkılar, piyano parçaları ve yaylı çalgı dörtlüleri besteledi. 1813'te henüz 16 yaşındayken ilk senfonisini yazdı, bir opera da denedi.
Besteciliğe adanmış yıllar
1814'te okulu bırakıp öğretmenliğe başladı. 1815 yaşamında dönüm noktası oldu: hukuk öğrencisi Franz von Schober ona okulu bırakmasını, birlikte bir ev tutmalarını ve onu ekonomik olarak destekleyeceğini önerdi. İki genç bir daire kiralayıp taşındı. Schubert aynı yıl 150 şarkı, iki senfoni, piyano parçaları, iki missa ve dört küçük opera besteledi. 1817'de Kont Esterházy'nin evinde müzik öğretmenliğine başladı. Arkadaşlarıyla toplanıp en son bestelerini çalıp dinlettiği buluşmalar Schubertiade adıyla anıldı; baritonu J. M. Vogl'un piyanosuna eşlik etmeye başlamasıyla ün kazandı. 1818-1820 arasında tiyatro oyunları için yazdığı müzikler ve şarkılı oyunlarla adı yayıldı. Steyr kasabasında aldığı bir sipariş üzerine Alabalık Beşlisi'ni besteledi. 1820'den sonra piyano için Gezgin Fantezisi, piyano düetleri, sonatlar, valsler ve Bitmemiş Senfoni ortaya çıktı.
Zorlu yıllar ve son dönem
1822'den itibaren sağlık sorunları ve maddi sıkıntılar yaşadı; telif ücretleri düşüktü ve eleştirmenlerce beğenilmiyordu. Goethe'ye ithaf etmek istediği eserlerini gönderdiği mektup okunmadan iade edildi. 1823'te ailesinin yanına döndü ve ölümüne kadar seslendirilmeyecek Fierrabras operasını yazdı. 1824'te Güzel Değirmenci Kız (Die schöne Müllerin) lied dizisini çıkardı; 1825 yazında Büyük Do Majör Senfoni'yi besteledi. 1826'dan sonraki eserleri iç huzursuzluğunu yansıtır. 1827'de Beethoven'in cenazesinde 38 meşale taşıyıcısından biri oldu. 1828'de piyanolu triolar, Impromptus ve Moments musicaux yayımlandı; Filarmoni Derneği'nin ona ayırdığı bir konser mali sorunlarını bir ölçüde hafifletti. Kuğu Şarkıları, piyano sonatları ve yaylı çalgılar beşlisi bu dönemin ürünleridir. 19 Kasım 1828'de öldü ve Viyana Merkez Mezarlığı'nda Beethoven'in yanına gömüldü.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Franz Schubert maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.