Frederic Bazille, 6 Aralık 1841'de Montpellier, Fransa'da varlıklı bir Protestan ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Açık hava peyzajlarıyla öne çıkan bu ressam, yalnızca yirmi dokuz yıllık kısa ömrüne izlenimcilik akımının temel taşlarından biri olmayı sığdırdı. Fırçasını bırakmak zorunda kaldığında Monet, Renoir ve Sisley gibi isimlerin yanı başında yer alıyordu.
Tıptan Resme Uzanan Bir Yol
Aile, genç Bazille'in sanat tutkusunu başından desteklemedi. Eugène Delacroix'in tablolarından etkilenerek resim eğitimi almak istediğinde ailesi buna ancak tıp öğrenimi şartıyla razı oldu. 1859'da on sekiz yaşında tıp fakültesine başlayan Bazille, üç yıl sonra Paris'e taşındı. Burada Pierre Auguste Renoir ve Alfred Sisley ile tanıştı; sanatla geçen yıllar tıbba ayrılan zamanı giderek yuttu. 1864'teki tıp sınavlarında başarısız olunca resmi olarak tek bir alanda kararını verdi: resim.
Atölyesi ve İzlenimci Çevre
Bazille'in maddi durumu arkadaşlarının büyük bölümünden iyiydi. Kendi kurduğu stüdyoya Claude Monet, Renoir ve Sisley gibi isimleri kabul etti; boya, tuval, geçim desteği sağladı. Bu dayanışma onu izlenimciler grubunun ayrılmaz bir parçası yaptı. Tablo konuları çoğunlukla güneşli peyzajlar ve figürlü sahnelerdi. Öne çıkan yapıtları şöyle sıralanabilir:
- Castelnau Manzarası (Pembe Elbise) — 1864
- Aile Toplantısı — 1867-68
- Yaz Mevsiminden Bir Görünüm — 1869
Bu eserlerin bir bölümü bugün Louvre Müzesi'nde, bir bölümü Montpellier Müzesi'nde, iki önemli yapıtı ise ABD'de — biri Mellon Koleksiyonu'nda, diğeri Cambridge'deki Fogg Art Museum'da — sergilenmektedir.
Savaş Alanında Erken Veda
Fransa-Prusya Savaşı'nın patlak vermesinin üzerinden bir ay geçmeden Bazille, Ağustos 1870'te Zouave alayına gönüllü yazıldı. 28 Kasım 1870'te Beaune-la-Rolande Muharebesi'nde yaralanan komutanın yerine geçerek birliğin başına geçti ve Alman mevzilerine saldırı emri verdi. O taarruzdan sağ çıkamadı; iki kurşun yiyen Bazille savaş meydanında can verdi. Babası birkaç gün sonra cenazeyi teslim aldı; defin töreni bir hafta sonra Montpellier'de yapıldı. Son tuvali Lez Kıyılarından Manzara yarım kalmıştı.
