Kimdir?
Rabindranath Tagore, 7 Mayıs 1861’de Bengal’de, Kalküta’da doğdu ve 7 Ağustos 1941’de aynı şehirde öldü. Hint yazar, şair, müzisyen ve ressamdır. Nobel Edebiyat Ödülü kazanan ilk ve tek Hint yazardır. Eserlerinde sürekli sevgiden söz eder; şiirsel diliyle Batı’da “mistik” şair olarak anıldı.
Yaşamı ve etkilendikleri
Atalarının kökü 11. yüzyıla dayanır; soyun kurucusu Kanaj’lı bir Brahmandı. Babası Maharshi Devendranath Tagore varlıklı bir din adamıydı. Özel öğretmenlerden ders alarak ortaöğrenimini tamamladı ve 17 yaşında Londra’ya gönderilerek hukuk okudu. Orada edebiyat kültürünü geliştirdi; en çok doğaya geniş yer veren İngiliz şair William Wordsworth’ten etkilendi.
Dünya görüşünün gelişmesinde, 19. yüzyılın başlarında Bengalli Raca Rammohun Roy’un büyük rolü oldu. Roy, Hindistan’da dinin oynadığı rolü bildiği için bu alanda reform gerektiğini düşünüyordu. Brahmo Samaj, Hinduluk, Müslümanlık ve Hristiyanlığın ortak değerlerini bir çatı altında toplayan bir hareketti; kardeşlik, ahlaklılık, insanseverlik, kadınların yükseltilmesi ve kastların kaldırılması gibi ülküleri benimsiyordu. Tagore’un babası bu hareketi geliştirenler arasındaydı.
Edebî çalışmaları
Yazmaya 22 yaşında başladı. O yıllarda Bengal, din, edebiyat ve politika alanlarında yeni görüşlerin belirdiği canlı bir bölgeydi. Tagore, edebiyatta kendisini tutuculuktan kurtaran ilk şair ve yazar olarak bilinir. İlk yazdığı Sabah Şarkısı adlı şiir yüzünden şiddetli eleştirilere maruz kaldı. Doğa ve insan sevgisinin yoğun olduğu Kitan Jali ile ünü yayıldı. Eserlerinde ince bir lirizm ile mistisizm iç içedir.
Bengalce yazdığı yapıtlarının hemen hepsini kendisi İngilizceye çevirdi; bu nedenle dünyada hızla tanındı. 1913’te Romain Rolland’ın çok övdüğü Gora romanıyla Nobel Edebiyat Ödülü’nü aldı. Gora, bir gencin hayatından kesit sunar. 67 yaşında resim yapmaya başladı.
Eğitim ve siyasi duruşu
Hindistan’ın İngiliz yönetiminden kurtulması için çaba gösterdi ve bunu ılımlı bir üslupla yaptı. Gençliğin milliyetçi bir eğitimle yetiştirilmesi amacıyla 1901’de Kalküta yakınlarındaki Bolpur’da “Sükûn Barınağı” anlamına gelen Santiniketan adlı okulu kurdu. Bangadorshan adlı edebiyat dergisinin başyazarlığını yaptı. 1924’te Batı ve Hint geleneklerini kaynaştıran Visva-Bharati Üniversitesi’nin kurulmasına yol açtı.
İngiltere ona 1915’te “Sir” unvanını verdi. 1919’da Amritsar’daki kıyımın ardından Genel Vali Lord Chelmsford’a bir mektup yazarak unvanını geri verdi ve Gandi’ye destek oldu. Gandi ile yakın dosttu.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Rabindranath Tagore maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.