Balzac Kimdir?

Kimdir?

Honoré de Balzac, 20 Mayıs 1799'da Tours'da doğmuş, 18 Ağustos 1850'de ölmüş Fransız yazardır. Gerçek adı Honoré Balssa'dır; adını Balzac olarak değiştirmiş ve "de" ön takısını eklemiştir. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı kabul edilir.

Yaşamı

Köylü bir ailenin çocuğudur; babası tüccardı. Altı yıl Vendôme'daki Collège des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı ve burada iki yıl daha okula gitti, üç yıl bir avukatın yanında çalıştı. Edebiyata olan eğilimi ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819 tarihli "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanları değişik adlarla yazdı; ayrıca basımcılık, yayıncılık ve dökümcülük yaptı, ancak başarılı olamayınca yeniden edebiyata döndü.

Yazarlık hayatı

1829'da yayımladığı tarihi roman Les Chouans (Türkçede Köylü İsyanı) tanınmasını sağladı. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü; 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830'lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla eski ve yeni romanlarını gelenek ve görenek incelemeleri, felsefe incelemeleri ve çözümleyici incelemeler olarak üç bölümde toplamaya karar verdi. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti; 1840'ta bütününe Dante'yi anımsatan "İnsanlık Güldürüsü" adını verdi. 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı, 1869-1876 arasında 24 cilt olarak yayımlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara yeniden yer verme fikrini geliştirdi ve bunu gerçekçiliğin baş romanı sayılan, 1834'te yayımlanan Goriot Baba'da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. Borç sorunu nedeniyle Passy'deki bir eve yerleşti; bu ev bugün Balzac Müzesi'dir. Tiyatroda başarısız denemeler yaptı ve Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.

Son yılları ve edebi önemi

1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı; 1850'de onunla evlenip Paris'e döndü ve birkaç ay sonra öldü. Geriye 85'i tamamlanmış, 50'si taslak durumunda yapıt bıraktı. Olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı biçimde sunulduğu "klasik roman tekniğini" kurduğu kabul edilir; bu nedenle "romanın Shakespeare'i" diye anılır. Olağanüstü gözlem yeteneği ve güçlü bir belleği vardı. Kitapları, Fransız Devrimi sonrası toplum değişimini ve bireylerin ulu düşünceler altında kendi çıkarlarını korumaya çalışmasını anlatır.

Başlıca eserleri

Les Chouans (1828), La Peau de chagrin (Tılsımlı Deri, 1830), Le Colonel Chabert (1832), Le Médecin de campagne (Köy Hekimi, 1832), Eugénie Grandet (1833), Le Père Goriot (Goriot Baba, 1835), Le Lys dans la vallée (Vadideki Zambak, 1835), César Birotteau (1837), Illusions perdues (Sönmüş Hayaller), La Cousine Bette (Bette Abla, 1846) ve Le Cousin Pons (1847) başlıca eserleri arasındadır.

Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Balzac maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.