Edebiyat dünyamızın en hüzünlü hikâyelerinden birine sahip olan Türk şair Rüştü Onur, 3 Ağustos 1920 tarihinde Devrek'te başlayan kısa yaşam yolculuğunu 2 Aralık 1942'de İstanbul'da tamamladı. Henüz yirmi iki yaşındayken verem sebebiyle aramızdan ayrıldı. Genç yaşta hayata veda eden yetenekli kalem, kendisiyle aynı trajik kaderi paylaşarak veremden vefat eden dostu Muzaffer Tayyip Uslu ile birlikte Türk edebiyatında derin izler bırakmayı başardı. Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde Behçet Necatigil'in öğrencisi olan bu iki isim, ölümlerinden sonraki yıllarda yayımlanan antolojilerde daima “Zonguldaklı şairler” unvanıyla yan yana anıldı. Şairin yürek burkan yaşam öyküsü, yıllar sonra beyaz perdeye de aktarılarak “Kelebeğin Rüyası” filmiyle geniş kitlelere ulaştı.
Devrek'ten Zonguldak'a Ulaşan Bir Gençlik Serüveni
Rüştü Onur, köy öğretmeni olan Mehmet Emin Bey ile Fikriye Hanım'ın en büyük çocuıu olarak dünyaya geldi. Hüseyin ve Saffet adında iki erkek kardeşi bulunan şair, çocukluğunu kalabalık bir ailede geçirdi. İlk öğrenimini 1933 yılında Devrek'te tamamladıktan sonra Kastamonu'da ortaöğrenimine başladı. Daha sonra lise eğitim hayatını Zonguldak Mehmet Çelikel Lisesi'nde sürdürmeye karar verdi. Fakat 1938 yılında yakalandığı verem hastalığı nedeniyle okuluna bir yıl ara vermek zorunda kaldı. Ertesi sene tekrar sınıfa dönen genç şair, okul havasından uzaklaştığı için eğitimini tamamlayamadı.
Hastalıkla Mücadele ve Sanatla Tutunma Çabası
Eğitim hayatını noktalayan Rüştü Onur, Ereğli Kömür İşletmeleri bünyesinde memuriyet hayatına adım attı. Burada 'Maliye Varidat Memur Muavini' unvanıyla görev yapmaya başladı. Hastalığının giderek şiddetlendiği 1941 ve 1942 yıllarında işi ile hastane odaları arasında mekik dokudu. Buna rağmen edebiyata olan tutkusundan hiçbir zaman vazgeçmedi. Zonguldak Mehmet Çelikel Lisesi'nde öğretmenlik yapan Behçet Necatigil'in öğrencisi olan şair, yakın dostu Muzaffer Tayyip Uslu ile birlikte usta kalemin rehberliğinde yerel yayınlarda şiirler neşretti. Ayrıca İstanbul'da yayımlanan Değirmen mecmuası'nda da çeşitli şiir ve yazıları okurlarla buluştu. Sağlık durumunun iyice kötüye gitmesi üzerine tedavi amacıyla İstanbul'a gitmek zorunda kaldı. İstanbul'a giden Rüştü Onur, tedavi amacıyla Heybeliada Sanatoryumu'nda yatırıldı.
Vapurda Filizlenen Aşk ve Erken Veda
İstanbul ile Zonguldak arasında seferler düzenleyen Anafartalar Vapuru, genç şairin hayatını değiştirecek bir karşılaşmaya sahne oldu. Rüştü Onur, bu vapurda seyahat ederken Mediha Sessiz isimli genç bir kadınla tanıştı. Kandilli Lisesi'nden mezun olan Mediha Sessiz, Karabük Demir Çelik Fabrikası'nda memur olarak çalışmaktaydı. Ancak Mediha da Karabük'te çalışırken aniden rahatsızlanmış ve teşhis konulamadığı için tedavi amacıyla İstanbul'a gönderilmişti. İki genç ruh, sığındıkları Heybeliada Sanatoryumu'nda adeta kader ortağı oldu. Mediha taburcu edildikten sonra durumu daha da ağırlaştı. Beşiktaşlı doktor Ahmet Bey, genç kadına karın zarı iltihabı teşhisi koysa da artık tedavi için çok geçti. Tüm bu imkânsızlıklara rağmen birbirine bağlanan Rüştü Onur ve Mediha Sessiz nikah masasına oturdu. Evliliklerinin üzerinden çok geçmeden Mediha Sessiz hayata gözlerini yumdu. Eşinin ani vefatı üzerine Rüştü Onur'un hastalığı da kontrol edilemez biçimde şiddetlendi. Yaşadığı derin acıya daha fazla dayanamayan genç şair, Beşiktaş'taki Şair Leyla Sokak'ta bulunan evinde 2 Aralık 1942'de vefat etti. Cenazesi Ortaköy Mezarlığı'na defnedildi.
Rüştü Onur, amansız hastalığı sebebiyle ömrünün son derece kısa süreceğinin bilinciyle yaşadı. Eserlerine de yansıyan bu ölüm teması ve hüzün duygusu, şairin edebi kimliğinin en belirgin parçası oldu. Genç yaşında aramızdan ayrılan sanatçının adı, edebiyat tarihimizde her zaman yakın dostu Muzaffer Tayyip Uslu ile yan yana anılmaya devam edecektir.