Fransız resim sanatının en önemli isimlerinden biri olan Pierre Auguste Renoir, 25 Şubat 1841 tarihinde Fransa'nın Limoges kentinde hayata gözlerini açtı. Henüz dört yaşındayken ailesiyle birlikte Paris'e taşınan sanatçı, kalabalık ailesinin geçim sıkıntıları eşliğinde büyüdü. Terzi olan anne ve babasının beş çocuğundan biri olarak, küçük bir apartman dairesinde geçen çocukluğunda terzi masasının geceleri yatak olarak kullanıldığına tanıklık etti. Paris'in merkezindeki evlerinden Fransız Devrimi ayaklanmalarını izleyen Renoir, devletin, sanayinin ve kültürün hızla dönüştüğü bir şehirde şekillendi. Yirmi bir yaşındayken Güzel Sanatlar Akademisi'ne kabul edilse de buradaki katı klasik eğitim anlayışından bunalarak daha liberal tarza sahip olan İsviçreli ressam Charles Gleyre'in atölyesinde çalışmaya başladı. Gleyre'in yanında çalışırken, gelecekte birlikte büyük işlere imza atacağı Claude Monet, Alfred Sisley ve Fransa-Prusya Savaşı'nda trajik şekilde ölecek olan yetenekli Frederic Bazille gibi isimlerle yolları kesişti.
Paris Sokaklarından Empresyonizmin Doğuşuna
Atölyeden ayrıldıktan sonra da birlikte çalışmayı sürdüren bu genç grup, Monet'nin öncülüğünde açık havada resim yapma deneyimleri gerçekleştirdi. Renoir, 1864 yılında Paris Salonu'nun yıllık sergisine Keçiyle Dans Eden Esmeralda tablosuyla katıldı ve eseri kabul gördü. Yenilikçi eserlerin dışlandığı o dönemde bu kabul büyük bir şaşırtıcı gelişmeydi. Ancak sanatçı, yıllar sonra yapısındaki zift nedeniyle bozulacağı gerekçesiyle eseri imha etti. Genç ressamlar çevrelerindeki dünyayı, Paris sokaklarını, Seine Nehrindeki tekneleri ve kafeleri resmederek günlük hayatın doğal yansımalarını tuvale aktardılar. Nihayet 1874 yılında, Salon'a alternatif olarak Anonim Sanatçılar Topluluğu kuruldu. Claude Monet, Berthe Morisot, Edgar Degas, Camille Pissarro, Paul Cezanne ve Alfred Sisley'nin eserlerinin yer aldığı bu bağımsız sergi, grubun izlenimciler olarak anılmasını sağladı. Renoir, 1876'da düzenlenen ikinci izlenimci sergisine 15 eserle katılarak büyük bir cesaret gösterdi. Yoğun eleştirilere rağmen altı tablosunu satmayı başardı ve dönemin ünlü yayıncısı Georges Charpentier gibi önemli hayranlar kazandı. Aldığı aile tablosu siparişleri sayesinde kiraladığı evde sanatsal çalışmalarına daha fazla yoğunlaştı. Aynı yıl, 19. yüzyılın en önemli yapıtlarından biri sayılan Le Moulin De La Galette tablosunu resmetti. Yaprakların arasından süzülen güneş ışıklarının yarattığı gölgeler, ilk bakışta karmaşık görünen bu esere mükemmel bir bütünlük kazandırıyordu.
Şahsi Yaşamı, Klasik Aşkı ve Yeni Bir Sanat Tarzı
Kariyerindeki bu yükseliş, özel hayatında da yeni bir dönemin habercisiydi. Birçok kadın arkadaşına modellik yaptıran sanatçı, kırk yaşındayken hayatını terzilik yapan genç Aline Charigot ile birleştirdi. Aline, annesinin zengin koca bulma yönündeki tavsiyelerine kulak asmayarak ressama aşık olmuştu. Çift, Seine Nehri kıyısında sık sık vakit geçirirken, ressamın meşhur başyapıtı Tekne Gezisinde Öğle Yemeği tablosunda da Aline, kucağında sevimli bir köpekle bu manzarann önemli bir parçası olarak yer aldı. Renoir'ın 1881 yılındaki İtalya ve Cezayir seyahatlerinin ardından Aline onun evine taşındı. İlk oğulları Pierre 1885'te doğarken, çift resmi olarak ancak 1890 yılında evlenebildi. Dört yıl sonra ise geleceğin ünlü film yönetmeni ve babasının biyografi yazarı olacak olan ikinci oğulları Jean dünyaya geldi. Jean'ın doğumundan sonra Aline'nin on beş yaşındaki kuzeni Gabriel ailenin yanına taşınarak küçük Jean'ın bakımını üstlendi ve ilerleyen dönemde usta sanatçının en gözde modellerinden biri haline geldi. Bu süreçte empresyonizmden uzaklaşan Renoir, çizgilerini netleştirerek klasik ustalardan ve özellikle Jean Auguste Dominique Ingres'ten esinlendi. Sanat tarihindeki bu dönemi Kuru Dönem olarak adlandırıldı. Bu yeni yaklaşımın en önemli ürünü olan Yıkananlar tablosu Georges Petit Galerisi'nde sergilendiğinde, izlenimci dostlarının sert tepkisini çekti. Bu yeni tarz, izlenimci dostları tarafından anlamsız bulundu.
Akdeniz Kıyılarında Son Fırça Darbeleri
Sanatçın hayatındaki son evre ise hem büyük başarılar hem de fiziksel acılarla geçti. Üçüncü oğlu Claudel (Coco) 1901'de dünyaya geldi ve babasına sık sık modellik yaptı. Kısa bir süre sonra romatizma hastalığına yakalanan Renoir, 1906'da Akdeniz kıyısındaki Cagnes-sur-mer kasabasına yerleşti. Hastalığın ilerlemesiyle 1911'de kötürüm kalan ressam, 1915 yılında sevgili eşi Aline'in ölümüyle sarsıldı. Burada atölye olarak tasarladığı Les Colletes isimli evi inşa ettirdi. Hayatının son döneminde ellerini kullanamayacak duruma gelse de resim yapmaktan asla vazgeçmedi. Fırçaları bandajlı ellerine sıkıştırarak çalışmaya devam etti ve bu dönemde eserlerinde renkleri çok daha yoğun kullandı. Zor günlerinde eski dostlarının desteğiyle hayata tutunabildi. Yetmiş yedi yaşındayken, yaşamının son gününün sabahında ağır zatürre hastası olmasına rağmen oğlu Jean'dan boya kutusunu getirmesini istedi ve hizmetçinin kendisi için topladığı dağ lalelerini büyük bir tutkuyla tuvale aktardı. Hizmetçinin getirdiği dağ lalelerini saatlerce resmederek acılarını unuttu. Son fırça darbesinin ardından yanındakilere fırçayı almalarını işaret etti. Ağzından dökülen son sözler, 'Sanırım bunun hakkında bir şeyler anlamaya başlıyorum' oldu ve o gece hayata veda etti. Balık burcu olan ressam, yaşamı boyunca yaklaşık 6.000 tablo üretmiştir. Eserlerinin büyük bölümü günümüzde Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunmaktadır.