Fausto Zonaro Kimdir?

Fausto Zonaro, 18 Eylül 1854'te Padova'da doğan ve 19 Temmuz 1929'da Sanremo'da ölen İtalyan ressamdır. II. Abdülhamid döneminde saray ressamı olarak Osmanlı sarayına hizmet vermiş oryantalist bir sanatçıdır. Tarih, savaş, deniz, manzara ve portre resimleriyle tanınır; özellikle "Türk ressamı" olarak anılır.

Gençliği ve eğitimi

Zonaro, Avusturya İmparatorluğu'nun bir parçası olan Padova'nın Masi beldesinde doğdu. Babası duvar ustasıydı. Gençliğinde babasının yanında duvar ve bina yapımında çalıştı ve aranılan bir usta oldu. 1870'ten itibaren Lendinara'daki bir teknik okulda üç yıl resim öğrenimi gördü, ardından Accademia Cignaroli'ye girerek Napolone Nani'nin öğrencisi oldu. Askerlik nedeniyle yarım bıraktığı eğitimini Roma Güzel Sanatlar Akademisi'nde tamamladı. İlk sergisini İtalya'da açtıktan sonra Paris'e gidip atölye kurdu ve 1889 Paris Salonu'na katıldı. Bohem bir yaşam sürdü, başarısına karşın az sayıda eser satabildi. Sonradan eşi olacak Elisa Pante ile tanıştı ve onun isteği üzerine 1891'de İstanbul'a geldi.

İstanbul'daki yaşamı

1892'de İstanbul'da evlenen çift, Taksim civarında kiraladıkları bir dairede yaşamaya başladı. Zonaro ilk günlerinde küçük boyutlu manzaralar ve kent yaşamından sahneler yapıp Beyoğlu'ndaki bir tacire satarak geçindi. Kısa sürede yabancı elçiliklerin himayesine girdi ve İtalyan elçiliğinin desteğiyle bir resim kursu açtı. Teşrifat Nazırı Münir Paşa'nın eşine de ders verdi; Münir Paşa onu Yıldız Sarayı'na davet etti ve burada Osman Hamdi Bey ile tanıştı. 1894, 1895 ve 1905'te İstanbul'da birer sergi açtı.

Saray ressamlığı

Bazı kaynaklara göre 1896'da Ertuğrul Süvari Alayı'nın Galata Köprüsü'nden Geçişi adlı tabloyu saraya sunmasının ardından saray ressamı oldu ve Mecidiye Nişanı ile "Ressam-ı Hazret-i Şehriyari" unvanını aldı. Başka kaynaklar, Abdülhamid'in özel yaveri Celal Esad'ın tavsiyesini öne çıkarır. 1897'de tamamladığı Hücum adlı resim beğenilince Akaretler Sıra Evleri'nde kendisine bir bina tahsis edildi. Burası bir sanat merkezi gibi işledi; Celal Esad, Hoca Ali Rıza, Şehzade Abdülmecid, Celile Hikmet ve Mihri Müşfik Hanım atölyesinde ders aldı. 1901 ve 1902'de İstanbul Salonu Sergilerine toplam 57 tablo gönderdi. 1905'te Abdülhamid ondan İstanbul'un Fethi'ni tasvir eden tablolar yapmasını istedi. Eşi Elisa, İstanbul manzaralarını fotoğraflayarak değerli bir arşiv oluşturdu. 1907 sergisinde Gün Doğarken Balıkçılar, Kayıkta, Odalık, Ney Çalan Derviş, Arzuhalciler, Rufai Dervişleri ve Doğuluların Ahengi adlı tablolarıyla büyük ün kazandı.

İtalya'ya dönüşü ve yeniden keşfi

II. Abdülhamid'in devrilmesinin ardından Ekim 1909'da saray ressamlığı unvanı kaldırıldı ve Zonaro 20 Mart 1910'da ailesiyle İstanbul'dan ayrıldı. Sanremo'ya yerleşti ve İstanbul'u betimleyen resimler yapmayı sürdürdü. 1911'de Roma'da açtığı sergiyi İtalya Kralı III. Vittorio Emanuele gezdi. 1920'de eşinden ayrılıp kızıyla yaşamaya başladı. 1924'te hazırladığı hatıraları 2008'de Türkiye'de yayımlandı. 1929'da 75 yaşında öldü. Uzun bir unutuluşun ardından araştırmacı Rodolfo Falchi'nin 1993'te yayımladığı kitapla yeniden keşfedildi.

Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Fausto Zonaro maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.