Kimdir?
Hippolyte-Paul Delaroche, 17 Temmuz 1797'de Paris'te doğan ve 4 Kasım 1856'da ölen, tarihî sahneleri resmederek büyük başarı kazanmış Fransız ressamdır. Sık sık İngiliz ve Fransız tarihinden konuları tasvir eden melodramatik resimleriyle Avrupa'da ünlendi. Resimlerinde vurgulanan duygular Romantizme, eserlerinin ayrıntıları Akademisyenlik ve Neoklasizme hitap eder. Antoine-Jean Gros'un önde gelen öğrencilerinden biriydi ve sonradan Thomas Couture, Jean-Léon Gérôme ve Jean-François Millet gibi sanatçılara danışmanlık yaptı.
İlk Yılları
Sanatçılar, tüccarlar, koleksiyoncular ve sanat yöneticilerinden oluşan bir ailede doğdu. Babası Gregoire-Hippolyte Delaroche Paris'in önde gelen sanat tüccarlarındandı. İki oğuldan ikincisiydi. On dokuz yaşında L'École des Beaux-Arts'ta eğitim görmeye başladı; kardeşi Jules-Hippolyte tarih resmine yönelmiş olduğu için kendisi manzaraya odaklandı. İki yıl sonra manzaraya ilgisi olmadığını söyleyerek 1817'nin sonunda okuldan ayrıldı. Ertesi yıl Gros'un stüdyosuna girdi ve burada tarih resmine ilgi duymaya başladı.
Sanatsal Çizgisi
İlk resmi 1822'de Salon'da sergiledi: Jehosheba'nın Joash'ı Kurtarması ve İsa Mesih'in Haçtan İndirilişi. Bu sergi Théodore Géricault ve Eugène Delacroix ile tanışmasına yol açtı. 1828'de İngiliz tarihi konularının ilki olan Kraliçe Elizabeth'in Ölümü'nü sergiledi. İngiliz tarihine odaklanması ona 1830'larda ve 1840'larda Britanya'da popülerlik kazandırdı. Cromwell, I. Charles'ın Cesedine Bakıyor (1831), Kuledeki Prensler (1831) ve en beğenilen eseri Leydi Jane Gray'in İnfazı (1833, National Gallery, Londra) bu dönemin yapıtlarıdır. Académie des Beaux-Arts onu 1832'de üyeliğe seçti; bir yıl sonra L'École des Beaux-Arts'ta profesör oldu. Aynı yıl Paris'teki Madeleine Kilisesi'nin orta nefi için büyük bir duvar resmi yapmakla görevlendirildi, ancak dinî resimdeki deneyim eksikliğini fark ederek bir yıl İtalya'da çalıştı. Fransa'ya dönünce Jules-Claude Ziegler ile çalışması söylenince projeden vazgeçti. 1837'de önemli dinî tablolarından ilki olan St. Cecilia'yı sergiledi; konu değişikliği ve resmin sert tavrı eleştirmenlerce olumsuz karşılandı ve 1837'den sonra çalışmalarını sergilemeyi tamamen bıraktı. 1838 ve 1843'te kayınpederi Horace Vernet'in Roma'daki Fransız Akademisi müdürü olduğu dönemde İtalya'yı ziyaret etti. 1845'te New York Ulusal Tasarım Akademisi'ne onursal akademisyen seçildi.
Yaklaşımı ve Öğrencileri
Tarihî olayların felsefi analizini sunmayı amaçladı ve konularını, ister büyük tarihî figürler, ister Hristiyanlığın kurucuları, ister Marie Antoinette ya da Napolyon Bonapart olsun, aynı ışıkta resmetti. Kostüm, aksesuar ve dekorları dikkatle araştırdı. Resimlerini net konturlarla tamamladı ve eserlerinin edebî değerine resimsel değerinden fazla önem verdi. Rue Mazarin'deki stüdyosunda çalıştı. Öğrencileri arasında Gustave Boulanger, Henry Mark Anthony, Edward Armitage, Charles Lucy ve Alfred Boisseau vardı. 1856'da öldüğünde Meryem Ana'nın Hayatı'ndan dört sahnelik bir seri çiziyordu; yalnızca Dikenli Taç'ı Düşünen Bakire'yi tamamlayabildi.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Paul Delaroche maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.