Kökeni ve devrim yılları
XVIII. Louis, 17 Kasım 1755'te doğdu. XV. Louis'nin torunu ve Veliaht Louis'nin dördüncü oğluydu. İki ağabeyinin genç yaşta ölmesi ve üçüncüsünün 1774'te XVI. Louis adıyla tahta çıkması üzerine veliaht oldu; ancak XVI. Louis'nin iki oğlunun doğmasıyla tahta çıkma umudunu yitirdi. 1789 Fransız Devrimi patlak verince olayların akışını kendi lehine çevirebilmek umuduyla Paris'te kaldı, fakat Haziran 1791'de ülkeden kaçtı. Yurtdışındayken, Paris'te tutsak olan XVI. Louis ile Marie Antoinette'in güvenliğini gözetmeyen uzlaşmaz bir dille karşı devrimci manifestolar yayımladı, sürgündeki soyluları bir araya getiren örgütler kurdu ve devrime karşı mücadele için başka ülke hükümdarlarının desteğini aramaya çalıştı.
Sürgündeki kral
Kral ve kraliçenin 1793'te idam edilmesinin ardından, veliaht olan yeğeni XVII. Louis'nin Haziran 1795'te ölmesi üzerine kendisini sürgünde XVIII. Louis adıyla Fransa kralı ilan etti. 1795-1814 arasında bütün Avrupa'yı dolaştı; bir süre Prusya, İngiltere ve Rusya'da yaşadı. Napolyon'un 1804'te imparatorluğunu ilan etmesi tahta çıkma umudunu zayıflattı, bu nedenle mücadelesini yoğunlaştırdı. Mali açıdan zor durumda olmasına rağmen, tahttan feragat etmesi karşılığında Bonapart'ın kendisini maaşa bağlama önerisini reddetti. Napolyon'un 1813'teki yenilgilerinin ardından yayımladığı bir manifestoyla, Bourbonlar yeniden iktidara gelirse devrimin bazı sonuçlarını kabul edeceğini açıkladı.
Tahta çıkışı ve anayasa
Diplomat Talleyrand'ın, Müttefik orduların Mart 1814'te Paris'e girmesinden sonra başlattığı görüşmeler Bourbon hanedanının yeniden tahta çıkmasını ve monarşiye dönülmesini sağladı. Louis 3 Mayıs 1814'te Paris'te törenlerle karşılanarak tahta çıktı. Meşruti monarşiye geçileceğini açıkladı; iki meclisli bir parlamento toplanacağına, dinsel hoşgörünün sağlanacağına ve bütün yurttaşlara anayasal haklar tanınacağına söz verdi. Hazırlanan meşruti krallık anayasası 4 Haziran 1814'te halk oyuyla onaylandı. Napolyon'un Elba Adası'ndan dönüşü bu girişimleri kesintiye uğrattı; Mareşal Ney'in 17 Mart 1815'te Napolyon'a yenilmesi üzerine Gent'e kaçan Louis, Paris'e ancak Waterloo Savaşı'ndan sonra, 8 Temmuz'da dönebildi.
Saltanatının sonu
Hükümdarlığı sırasında Fransa devrimden sonraki ilk parlamenter yönetim deneyimini yaşadı. Yürütme yetkisi ve yasama inisiyatifi krala, yasaları ve bütçeyi onaylama yetkisi ise parlamentoya verilmişti. Ancak yasama meclisinde sağcılar ve kralcılar çoğunluktaydı. Louis, devrimin izlerini silmek isteyen aşırı kralcı Ultralara karşı çıktı ve Eylül 1816'da meclisi dağıttı. 1820'den sonra güçlenen Ultralar kralın girişimlerinin çoğunu engelledi. 1823'te Fransa, İspanya'da Kral VII. Ferdinand aleyhine çıkan ayaklanmayı bastırmak için askerî destek verdi. XVIII. Louis 16 Eylül 1824'te Paris'te öldü ve Saint-Denis Bazilikası'na gömüldü; yerine kardeşi X. Charles geçti.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki XVIII. Louis maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.