Pietro Canonica, 1 Mart 1869'da Moncalieri'de doğan ve 8 Haziran 1959'da Roma'da ölen İtalyan heykeltıraş, ressam ve bestecidir. Uluslararası üne sahip bir heykeltıraştı. Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye'de gerçekleştirdiği büyük ölçekli mermer ve bronz heykellerle Türk sanat tarihinde iz bıraktı. İstanbul'daki Taksim Cumhuriyet Anıtı, Türkiye'deki eserlerinin en ünlüsüdür.
Eğitimi ve Heykeltıraşlığı
İtalya'nın önemli sanat kurumlarından Torino Albertina Güzel Sanatlar Akademisi'nde heykeltıraşlık eğitimi aldı. 1922'de Torino'dan Roma'ya taşındı. Özellikle atlı heykellerdeki ustalığıyla ün kazandı. Pek çok aristokratın ve İngiliz Kraliyet ailesi mensuplarının heykellerini yaptı; büst ve heykel yapmak üzere Avrupa'nın hemen hemen tüm saraylarından davet aldı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa sarayları ve aristokrat çevreler için eser üretme imkânı kalmayınca büyük anıtsal çalışmalara yöneldi. İtalya'da Birinci Dünya Savaşı şehitleri anısına meydanlara dikilen anıtların çoğu onun eseridir. 1928'de Roma'daki St. Peter Bazilikası için Papa XV. Benedictus'un bir heykelini yaptı ve 1929'da İtalya Akademisi'ne seçildi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra daha çok dinî eserler verdi.
Türkiye'deki Çalışmaları
1920'lerde yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nden anıt siparişleri aldı. İlk sipariş, Ankara'da Etnografya Müzesi önüne dikilecek Atlı Atatürk Anıtı içindi. Ankara'da Mareşal Atatürk Anıtı'nı yaptıktan sonra İstanbul Belediyesi'nden Taksim Meydanı'ndaki Cumhuriyet Anıtı için sipariş aldı; eser 1928'de kaidesi üzerine yerleştirildi. Aynı yıl düzenlenen Gazi Büstü Kupası için Atatürk büstü yaptı. Türkiye'deki son eseri, Roma'da üretilip 1932'de yerine konan İzmir'deki atlı Atatürk Anıtı'dır. 1927-1932 arasında yaptığı dört Atatürk anıtı şunlardır: Ankara Etnografya Müzesi önündeki Atlı Atatürk Anıtı (1927), Ankara Sıhhiye'deki Mareşal Atatürk Anıtı (1927), Taksim Cumhuriyet Anıtı (1928) ve İzmir Atatürk Anıtı (1932). Diğer önemli yapıtları arasında St. Petersburg'daki Çar II. Aleksandr Atlı Anıtı, Buenos Aires'teki Figueroa Malacorta Anıtı, Kolombiya'daki Simon Bolivar Anıtı ve Bağdat'taki Kral I. Faysal'ın atlı heykeli bulunur.
Müzik, Resim ve Son Yılları
Hayatı boyunca Venedik, Paris, Roma, Londra, St. Petersburg ve Brüksel'deki önemli sergilere katıldı; San Luca Akademisi başta olmak üzere birçok İtalyan ve yabancı akademinin üyesiydi. Müzikte de başarılıydı; Cravero de Vittore Veneziani'den ders aldı ve opera besteledi. Tanınmış operaları La Sposa di Corinto, Enrico di Mirval ve Shakespeare'in Fırtına oyunundan uyarlanan Miranda'dır. Kendi portrelerini ve doğa manzaralarını içeren resimleri de vardır. 1950'de İtalya Parlamentosu'na ömür boyu senatör seçildi. Roma'nın izniyle Villa Borghese Parkı'ndaki tarihi bir yapıyı ev ve stüdyo olarak kullandı ve hayatının sonuna kadar orada yaşadı. Ölümünden sonra evi müze oldu.
Benzer kişiler
- Jean-Leon Gerome (Heykeltıraş)
- Alberto Giacometti (Heykeltıraş)
- Edgar Degas (Heykeltıraş)
- Federico Garcia Lorca (Ressam)
- Henri Matisse (Heykeltıraş)
- İlya Repin (Heykeltıraş)
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Pietro Canonica maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.