Gençliği ve Edebiyata Yönelişi
Alphonse de Lamartine, 21 Ekim 1790'da Paris'in güneydoğusundaki Mâcon'da dünyaya geldi. Krala bağlı, Katolik bir aristokrat ailenin çocuğuydu. Lyon ve Belley'de öğrenim gördü. Orduya girmek ya da diplomat olmak istiyordu; ancak ailesi, ülke Napolyon tarafından yönetildiği sürece devlet hizmetine girmesine izin vermedi. Bu yüzden gençlik yıllarında avare bir aristokrat yaşamı sürdü.
1811-1812'deki İtalya yolculuğunda Napoli'de Antoniella adlı genç bir kadına âşık oldu; 1815'te ölen bu sevgili birçok şiirine ilham verdi. 1814'te Bourbon Hanedanı yeniden tahta çıkınca kralın muhafız birliğine girdi, fakat Napolyon Elba'dan dönünce İsviçre'ye kaçmak zorunda kaldı. Waterloo'dan sonra Fransa'ya dönüp askerliği bıraktı ve kendini edebiyata verdi.
Şiirleri ve Diplomatlık Yılları
1816'da kaplıca tedavisi için gittiği Aix-les-Bains'te evli bir kadın olan Julie Charles ile tanıştı. Bourget Gölü kıyısındaki gezintilerde âşık olduğu Julie, 1817'de öldü ve ünlü "Le lac" (Göl) şiirine ilham kaynağı oldu. İlk şiir derlemesi Méditations poétiques'i (Şairane Düşünceler) 1820'de yayımladı ve büyük başarı kazanarak genç romantik kuşağın önemli adlarından biri oldu.
Aynı yıl Napoli'deki Fransız elçiliğinde katip olarak atandı ve Maria-Ann Birch adlı bir İngiliz kadınla evlendi. Napoli ve Floransa'da yaklaşık on yıl görev yaparken Sokrat'ın Ölümü ile Harmonies poétiques et religieuses gibi eserlerini yayımladı. 1829'da Fransız Akademisi'ne üye seçildi.
Doğu Yolculuğu ve Osmanlı İlgisi
1830'da Louis-Philippe'in tahta çıkmasının ardından siyasete girmek için diplomatik görevinden istifa etti. Seçimi kaybedince eşi ve kızıyla özel bir gemiyle doğuya çıktı. Yolculuk Lübnan, Filistin, Suriye ve İstanbul'u kapsıyordu; hepsi o dönemde Osmanlı sınırları içindeydi. Hasta olan kızı Julia bu seyahatte öldü ve Beyrut'ta toprağa verildi. Bu kaybın acısı Géthsémani adlı eserine yansıdı.
1833'te milletvekili seçildiğini öğrenince dönüş yoluna geçti. İstanbul'da II. Mahmud tarafından iyi karşılandı. Seyahat izlenimlerini 1835'te dört ciltte yayımladı. Osmanlı'ya duyduğu yakınlık nedeniyle "Osmanlı dostu" olarak anılır; Doğuya Seyahat, Doğuya Yeni Seyahat ve Osmanlı Tarihi adlı eserlerinde bu izlenimlere yer verdi.
Siyasi Yaşamı
Parlamentoda iyi bir hatip olarak tanındı. Başlangıçta liberal bir mutlakiyetçiyken giderek daha demokratik görüşler benimsedi ve 1842'den itibaren Louis-Philippe'e muhalefeti arttı. 1847'de sekiz ciltlik Jirondenlerin Tarihi'ni yayımladı; eser 1848 Devrimi'nin düşünsel zeminini hazırlayan yapıtlardan biri sayılır.
Şubat 1848 Devrimi'nin önde gelen figürlerinden oldu ve geçici hükûmette dışişleri bakanlığına getirildi; bu görevi 24 Şubat-11 Mayıs 1848 arasında yürüttü. Geçici hükûmet soyluluk unvanlarını kaldırdı, siyasi suçlardan idamı kaldırdı ve kolonilerde köleliği sona erdirdi. Aralık 1848 cumhurbaşkanlığı seçiminde oyların yalnızca yüzde 0,24'ünü aldı. Lamartine, 28 Şubat 1869'da Paris'te öldü.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Lamartine maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.