Ömer Seyfettin Kimdir?

Ömer Seyfettin, 11 Mart 1884'te Gönen'de doğmuş, 6 Mart 1920'de Üsküdar'da ölmüş Türk yazar, şair, asker, veteriner hekim ve öğretmendir. Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarından biridir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismi sayılır; ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucuları ve Türkçede yalınlaşmanın savunucuları arasında yer alır.

Çocukluğu ve eğitimi

Babasının görevi nedeniyle bulunduğu Balıkesir'in Gönen ilçesinde doğdu. Binbaşılığa kadar yükselen Ömer Şevki Bey ile Fatma Hanım'ın dört çocuğundan biriydi. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle okulunda başladı; aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a yerleşti. Önce Mekteb-i Osmani'ye, 1893'te Askerî Baytar Rüştiyesi'nin subay çocukları için açılmış özel sınıfına kaydoldu. 1896'da bu okulu bitirip Kuleli Askerî İdadisi'ne, ardından Edirne Askerî İdadisi'ne geçti ve ilk şiirlerini Edirne'de öğrenciyken yazdı. 1900'de Mekteb-i Harbiye'ye başladı; Mecmua-i Edebiye dergisinde yayımlanan "Hiss-i Müncemid" şiiriyle yayın dünyasına girdi. İlk hikâyesi Tenezzüh, 13 Nisan 1902'de Sabah dergisinde çıktı.

Askerlik yılları

1903'te Makedonya'daki başkaldırı nedeniyle, bulunduğu sınıf ivedi mezuniyet hakkıyla 19 yaşında sınavsız mezun oldu. Askerlik yaşamına Kuşadası Piyade Taburu'nda başladı; Selanik ve Pirlepe'de görev yaptı ve başarısı nedeniyle iki liyakat madalyası aldı. 1906'da İzmir Jandarma Okulu'nda öğretmen oldu; burada Baha Tevfik'ten Fransızca çalışması için teşvik gördü, Necip Türkçü'den yalın Türkçe ve millî edebiyat fikirlerini edindi. Ocak 1909'da Selanik'teki Üçüncü Ordu'ya atandı. Balkan çetecilerini konu alan Bomba, Beyaz Lâle ve Tuhaf Bir Zulüm adlı öykülerini bu görevleri sırasında yazdı. Ali Canip'e yazdığı ve dil konusundaki görüşlerini özetleyen meşhur mektup, Yeni Lisan hareketinin başlamasına vesile oldu. 1910'da Ziya Gökalp'in önerisiyle askerlikten ayrıldı.

Genç Kalemler, savaş ve esaret

Selanik'e yerleşen Ömer Seyfettin, Genç Kalemler dergisinde 11 Nisan 1911'de Yeni Lisan adlı ilk başyazısını yayımladı. Balkan Savaşı çıkınca yeniden orduya çağrıldı; Komanova'da Sırplara, Yanya'da Yunanlara karşı savaştı. 20 Ocak 1913'te Kanlıtepe'de Yunanlara esir düştü ve Atina yakınlarındaki Nafliyon'da yaklaşık on ay tutsak kaldı. Mehdi ve Hürriyet Bayrakları gibi öykülerini bu dönemde yazdı.

İstanbul yılları ve ölümü

28 Kasım 1913'te esaretten kurtulup İstanbul'a döndü. 23 Şubat 1914'te askerlikten ikinci kez istifa etti. Dârülmuallimîn'de kıraat, Kabataş Sultânîsi'nde edebiyat dersleri verdi, Türk Sözü dergisinin başyazarı oldu ve Tedkikat-ı Lisâniyye Encümeni üyeliğine seçildi. 1915'te Doktor Besim Ethem Bey'in kızı Calibe Hanım ile evlendi; evlilik 3 Eylül 1918'de sona erdi. Son yıllarında Kalamış'taki "Münferit Yalı"da tek başına yaşadı. 1917'den ölümüne kadar yaklaşık on kitap doldurdu ve 125 öykü yazdı. Yazıları Yeni Mecmua, Büyük Mecmua, Diken ve Türk Kadını gibi dergilerde, Vakit ve Zaman gibi gazetelerde yayımlandı.

Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Ömer Seyfettin maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.