Gençliği ve eğitimi
Hermann Ebbinghaus, 24 Ocak 1850'de Prusya Krallığı'nın Ren Eyaleti'ndeki Barmen şehrinde doğdu. Babası Carl Ebbinghaus zengin ve Lüteriyen bir tüccardı. Ebbinghaus da Lüteriyen olarak yetiştirildi ve şehir merkezindeki okulda öğrenim gördü. Tarih ve filoloji okumayı planlayarak on yedi yaşında Bonn Üniversitesi'ne girdi; zamanla felsefeye ilgi duymaya başladı. Eğitimi, 1870'te başlayan Fransa-Prusya Savaşı nedeniyle Prusya ordusuna katılmasıyla kesintiye uğradı. Askerlik sırasında Eduard von Hartmann'ın Bilinçsizliğin Felsefesi üzerine yazdığı tezini bitirdi ve 16 Ağustos 1873'te doktora derecesini aldı. Sonraki üç yıl boyunca gezdi, Halle ve Berlin üniversitelerinde zaman geçirdi.
Akademik kariyeri
Doktorasından sonra İngiltere ve Fransa'ya gitti, geçimini özel ders vererek sağladı ve İngiltere'nin güneyindeki iki küçük okulda çalıştı. Londra'da eski bir kitabevinde Gustav Fechner'in Psikofiziğin Elemanları adlı kitabını gördü; bu kitap onu ünlü hafıza deneylerini yapmaya yöneltti. Berlin Üniversitesi'nde çalışmaya başladıktan sonra Almanya'nın üçüncü psikoloji laboratuvarını kurdu. 1879'da hafıza çalışmalarına başladı. 1885'te yayımlanan Hafıza: Deneysel Psikolojiye Bir Katkı adlı çalışması sonrasında Berlin'de öğretim üyesi oldu. 1890'da Arthur König ile birlikte Duyu Organlarının Psikolojisi ve Fizyolojisi dergisini çıkarmaya başladı. 1894'te yayın sayısının az olması gerekçesiyle felsefe bölümü başkanlığına terfi ettirilmedi; bölüm başkanı Carl Stumpf oldu. Bunun üzerine Breslau Üniversitesi'ne geçti ve Theodor Lipps'ten boşalan kadroyu aldı. Orada da bir psikoloji laboratuvarı kurdu. Çocukların zihinsel yeterliliğinin bir okul günü boyunca nasıl düştüğünü araştıran bir komisyonda çalıştı; elde edilen sonuçlar sonraki zeka testlerine temel oluşturdu.
Hafıza araştırmaları
Ebbinghaus, ileri zihinsel süreçlerin deneysel yöntemle incelenebileceğini göstermiştir. Öğrenmenin ön bilgilerden etkilenmesini önlemek için anlamsız heceler kullandı. Bunlar ünsüz-ünlü-ünsüz dizilerinden oluşur ve bilinen bir anlam taşımamaları gerekir. Anlam yüklü heceleri eledikten sonra yaklaşık 2300 anlamsız hece oluşturdu, bunları rastgele çekip deftere yazdı, metronomun ritmine uygun olarak sesli okuyup sonunda hatırlamaya çalıştı. Tek bir araştırma 15.000 ezberden okumayı gerektiriyordu. Çalışması unutma eğrisinin ve aralık etkisinin keşfiyle bilinir; öğrenme eğrisini tanımlayan ilk kişi de odur. Araştırmasının başlıca kısıtı, tek katılımcının kendisi olmasıydı; bu durum bulguların genellenebilirliğini sınırlar.
Son yılları
1902'de Psikolojinin Temelleri'ni yayımladı. 1904'te hayatının son yıllarını geçireceği Halle'ye taşındı. 1908'de yayımlanan Psikolojinin Ana Hatları adlı son çalışması sekiz dile çevrildi. Ebbinghaus 26 Şubat 1909'da zatürre nedeniyle elli dokuz yaşında öldü. Ünlü yeni Kantçı filozof Julius Ebbinghaus'un babasıdır.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Hermann Ebbinghaus maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.