Gençliği ve iş hayatı
Jean Henry Dunant, 8 Mayıs 1828'de Cenevre'de varlıklı ve dindar bir ailede doğdu. 1849'da öğrenimini yarıda bırakarak bir bankada çalışmaya başladı. 1852'de YMCA Hareketi'nin Cenevre kolunu kurdu; 1855'te Paris Evrensel Sergisi için Paris'e gelen arkadaşlarıyla Dünya YMCA'lar İttifakı'nın kurulmasında rol oynadı. Kuzey Afrika ve Sicilya'da faaliyet gösteren bir firmanın temsilcisi olarak çalıştı; Cezayir, Tunus ve Sicilya gezisine ilişkin gözlemlerini Notice sur la Régence de Tunis adlı kitabında anlattı. 1858'de yayımlanan kitapta Müslümanlarda ve ABD'de kölelik üzerine bir bölüm vardı; bu bölüm 1863'te ayrı kitap olarak yayımlandı. 1856'da Cezayir'de kendi işini kurdu. Harriet Beecher Stowe'un Tom Amca'nın Kulübesi romanını okuyarak kölelik karşıtı fikirlerden etkilendi.
Solferino Savaşı
1859'da Cezayir'deki işleri için Fransa İmparatoru III. Napolyon ile görüşmek istedi; imparator Solferino Savaşı nedeniyle İtalya'daydı. Savaşın yapıldığı 24 Haziran 1859 gecesi Solferino'ya ulaşan Dunant, tıbbi yardım alamadan yatan yaralıları gördü. Hangi tarafın askeri olduklarına bakmadan yaralılara yardım etmek için yöre halkını örgütledi. Castiglione'deki evler hastaneye çevrildi, gönüllü kadınlar hemşirelik ve aşçılık yaptı. Napolyon'dan Avusturyalı esir doktorların serbest bırakılması için izin alındı. Tüm çabalara rağmen 22 bin Avusturyalı ve 17 bin Fransız askerinin hayatı kurtarılamadı.
Solferino Hatırası ve Kızılhaç
Cenevre'ye dönünce yazdığı Solferino Hatırası 1863'te yayımlandı ve üç yıl içinde 12 dile çevrildi. Kitap savaşın anlatımını, çarpışma sonrası durumu ve yaralıların kurtarılması için bir planı içeriyordu. Dunant'a göre devletler yaralıları koruyan anlaşmalara taraf olmalı, barış zamanında gönüllü dernekler kurulmalıydı. Beş kişilik komite 7 Şubat 1863'te çalışmaya başladı ve Dunant komitenin sekreteri oldu; bu komite sonradan Uluslararası Kızılhaç Komitesi adını aldı. 26-29 Ekim 1863'te Cenevre'de yapılan konferansa 16 ülkeden 39 temsilci katıldı. 22 Ağustos 1864'te 12 devlet Cenevre Konvansiyonu'nu imzaladı.
İflas ve son yılları
Kızılhaç'a kendini adayan Dunant Cezayir'deki şirketini ihmal etti; 1867'de yönetim kurulu üyesi olduğu Crédit Genevois Bankası iflas etti. Bütün parasını yitirdi, İsviçre'yi terk etmek zorunda kaldı ve komiteden istifa etti. Paris'te Fransız Kızılhaç'ının kuruluşunda uzmanlığına başvuruldu. 1875-1895 arasında Heiden adlı küçük bir İsviçre kasabasında inzivaya çekildi. 1892'de bir düşkünler evine yerleşti. 1895'te gazeteci Georg Baumberg onu yeniden gündeme getirince ödüller ve hayranlık mesajları yağdı; 1901'de ilk kez verilen Nobel Barış Ödülü'nü aldı. 30 Ekim 1910'da öldü ve vasiyeti gereği Zürih'te cenaze töreni yapılmadan gömüldü.
Benzer kişiler
- Jean Jacques Rousseau (Yazar · Cenevre)
- Bill Gates (Yazar)
- Halil Bezmen (Yazar)
- Hayyam Garipoğlu (Yazar)
- Kenan Altunç (İş İnsanı)
- Erol Evcil (İş İnsanı)
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Henry Dunant maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.