Türk resim sanatının en özgün manzaracıları arasında yer alan Eşref Üren, 1897 yılında İstanbul'un Nişantaşı semtinde dünyaya gözlerini açtı. Sanatçının çocukluk ve ilk gençlik yılları, eğitim hayatının temel taşlarının döşendiği İstanbul ile Bursa şehirleri arasında, ailevi hareketlilikler ve kişisel arayışlar eşliğinde adeta mekik dokuyarak geçti. Eğitimine meşhur Galatasaray Lisesi'nde başlasa da ailesinin Bursa'ya taşınma kararıyla birlikte bu okulu yarıda bırakmak durumunda kaldı. Ardından yöneldiği Bursa Tarım Okulu'ndaki günleri ise Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle kesintiye uğradı. Birinci Dünya Savaşı başladığında vatan görevine çağrılan Üren, cephe hattında yedek teğmen olarak görev yaptıktan ve bir yılı geride bıraktıktan sonra terhis edilerek annesinin yanına döndü. İşte tam da bu dönemde, hayatının akışını tamamen değiştirecek o büyüleyici anla karşılaştı.
Yeşil Türbe Önünde Alınan Büyük Karar
Bursa sokaklarında dolaşırken edebiyat dergileri okuyan genç Üren, bir gün kalabalık bir grubun toplandığı alana yaklaştı. Yırtık çorapları ayakkabısından taşan bir ressamın, Yeşil Türbe'nin manzarasını tuvale aktardığını gördü. Tuvaldeki kompozisyon, doğanın kendi güzelliğini geride bırakacak kadar etkileyiciydi. Bu büyüleyici çalışma İbrahim Çallı'dan başkasına ait değildi. O an içindeki sanat ateşinin yandığını hisseden genç adam, ressam olmaya kesin olarak karar verdi. O gece sabaha kadar yatağında heyecanla döndü durdu. Sabah uyanır uyanmaz da annesine İstanbul'a giderek Sanayi-i Nefise'ye gireceğini söyledi. Almış olduğu bu karar son derece netti. Bu adım, Türk resim tarihinin dönüm noktası oldu.
Akademi Yılları ve Kararlılık Dolu Mücadele
Sanayi-i Nefise'ye yaşı büyük olduğu gerekçesiyle resmi olarak kabul edilmeyince pes etmedi. 1919-1922 yılları arasında okula misafir öğrenci statüsüyle devam etti. Burada Hikmet Onat ile İbrahim Çallı gibi değerli isimlerin öğrencisi olma şansını yakaladı. Ancak okuldaki eğitim anlayışını son derece tekdüze buldu. Kısa süre sonra okuldan ayrıldı. Sanat eğitimini kendi çabalarıyla sürdürmek isteyen sanatçı, dönemin önemli isimlerinden özel dersler aldı:
- Feyhaman Duran
- İbrahim Çallı
- Muazzez Bey
Nihayet 1925 yılında Sanayi-i Nefise'ye asil öğrenci olarak geri dönmeyi başardı. Atölye hocası Çallı'nın kendisi için söylediği olumsuz sözler onu yıldırmak yerine daha da hırslandırdı. Nitekim yıllar sonra aynı hocası, onun peyzaj çalışmalarını ünlü besteci Mozart'ın duygusal derinliğiyle kıyaslayarak hakkını teslim edecekti.
Paris Serüveni ve Anadolu'ya Uzanan Sanat Köprüsü
Kendisini daha fazla geliştirmek isteyen Eşref Üren, 1928 yılında rotasını sanatın kalbi olan Paris'e çevirdi. Orada ünlü ressam André Lhote'un atölyesinde çalışarak modern sanatın tekniklerini yakından inceleme fırsatı buldu. Paris Modern Sanat Müzesi'ndeki izlenimci ve sembolist başyapıtlar, onun estetik anlayışının olgunlaşmasında büyük rol oynadı. Yurda 1929'da döndükten sonra, 1930 ile 1938 yılları arasında Erzurum ve Sivas'taki öğretmen okullarında resim öğretmenliği yaptı. Takvimler 1938 yılını gösterdiğinde eşiyle birlikte Fransa'nın başkentine ikinci kez yolculuk yapan usta isim, bu verimli seyahat tamamlanıp yurda döndüğünde Ankara Atatürk Lisesi kadrosuna dahil edildi. Bu tayin, onun başkentteki verimli sanat hayatının başlangıcı oldu.
D Grubu ve Yurt Gezileriyle Şekillenen Miras
Ankara'daki yeni görevine başladıktan sonra, D Grubu'nun Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde açtığı sergilere katılarak topluluğa dahil oldu. Üren, grubun düşüncelerini yaymak adına çeşitli makaleler kaleme alarak Türk sanat dünyasında yazar kimliğiyle de öne çıktı. Halkevleri tarafından organize edilen Yurt Gezileri programı kapsamında 1940'ta Yozgat'a, 1943 yılında ise Ağrı'ya giden ressam, bu seyahatlerde Anadolu'nun yerel atmosferini, insanını ve doğasını gözlemleme şansı elde etti. Yurt Gezileri sırasında ürettiği manzara resimlerini farklı şehirlerdeki sergilerde sanatseverlerin beğenisine sundu. Yaşamının son dönemlerini Ankara'da geçiren değerli sanatçı, 1984 yılında bu şehirde vefat etti.