Ahmet Cevat Eren, Türk tarihçiliğinin ve akademisinin önemli isimlerinden biridir. 21 Ağustos 1908 tarihinde Erzurum'da dünyaya gelen Eren, ömrünü yakın çağ tarihine adamış değerli bir profesördür. İstanbul Üniversitesi bünyesinde gerçekleştirdiği akademik çalışmalar, yetiştirdiği yüzlerce öğrenci ve kaleme aldığı özgün eserlerle Türk tarih yazımına derin izler bırakmıştır. Almanya'da tamamladığı doktora eğitimiyle akademik temelini atan Eren, uzun yıllar sürdürdüğü hocalık serüveninin ardından, 19 Mayıs 1976 yılında İstanbul'da kürsü başkanı görevini yürütürken hayata gözlerini yummuştur.
Almanya'dan İstanbul Üniversitesi'ne Uzanan Akademik Yolculuk
Akademik kariyerine yön vermek adına 1930 yılında Almanya'ya giden Ahmet Cevat Eren, burada sekiz yıl süren yoğun bir çalışma dönemine imza atmıştır. İlk durağı Almanya oldu. "Türklerde Millî Hislerin Menşeden Cumhuriyet Devrine Kadar İnkişafı" başlıklı doktora tezini başarıyla tamamlayan genç araştırmacı, 1938 yılında yurda dönmüştür. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Yeni Zamanlar ve Yakın Çağ Tarihi asistanı olarak göreve atanmıştır. İlk mesaisini Uzunçarşılı ile yaptı. Saygın tarihçi İsmail Hakkı Uzunçarşılı'nın yanında başlayan Eren, burada edindiği tecrübelerle mesleğinde hızla yetkinleşmiştir.
Yüzlerce Öğrenci ve Kürsü Sorumlulukları
1940 senesinde kürsü yönetimini Prof. Ongunsu'nun devralmasıyla birlikte bünyesinde yeni bir dönem başlamış ve Ahmet Cevat Eren'in üzerindeki sorumluluklar da artmıştır. Bölümde beş yüz öğrenci vardı. Bu yoğun ortamda genç akademisyen, öğrencilerin seminer çalışmalarına destek vermiş ve mezuniyet tezlerinin hazırlanmasında onlara yol göstermiştir. Bu dönemde özellikle ilk sınıf öğrencilerine yönelik çeşitli alanlarda dersler vermiştir. Genç akademisyen, öğrencilerine şu önemli dersleri aktarmıştır:
- Rönesans ve Keşifler Tarihi
- Japonya'nın Yakın Çağ Tarihi
- Reformasyon ve Rönesans
Doçentlikten Profesörlüğe Yükseliş
Akademik basamakları kararlılıkla tırmanan Ahmet Cevat Eren, 1956 yılında hazırladığı "II. Mahmut zamanında Bosna-Hersek" adlı bilimsel çalışmasıyla doçentlik unvanını almaya hak kazanmıştır. Bu nitelikli eseriyle rüştünü bir kez daha ispat eden tarihçi, 1965 yılına gelindiğinde Sonçağ Tarihi Kürsüsü Profesörü olarak atanmıştır. Başarıları akademik çevrelerde yankı buldu. Yaşamının son anına kadar ilim üretmekten ve öğrenci yetiştirmekten geri durmayan Prof. Eren, 1976 yılında yürütmekte olduğu kürsü başkanlığı görevi esnasında vefat etmiştir.