Ardahan ilinin Göle ilçesine bağlı olan Yağmuroğlu Köyü, Doğu Anadolu Bölgesi'nin en özgün ve tarihi yerleşim alanlarından biridir. Deniz seviyesinden 2049 metre yükseklikte konumlanan bu tarihi köy, Ardahan il merkezine 65 kilometre, Göle ilçe merkezine ise 21 kilometre mesafede yer almaktadır. Doğal yapısı ve coğrafi konumuyla dikkat çeken yerleşim yeri, geçmişten günümüze kadar gelen zengin bir idari ve kültürel geçmişe ev sahipliği yapmaktadır.
Yağmuroğlu'nun Köklü Tarihi ve Orta Çağ Dönemi
Köyün bilinen en eski adı Yağmuroğlu'dur. Tarihsel geçmişi incelendiğinde yerleşim yerinin, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan tarihi bölgelerden biri olan Kola sınırları içerisinde yer aldığı görülmektedir. Göle bölgesi olarak da bilinen bu topraklar, 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlılar tarafından Gürcülerden ele geçirilerek Osmanlı topraklarına katılmıştır. Köyün adı, 1886 yılındaki Rus nüfus tespitinde "Yagmur-Ogli" (Ягмур-Оглы) ve 1928 yılındaki Osmanlıca köy listesinde ise "Yağmur Oğli" (یاغمur اوغل) olarak kayıtlara geçmiştir.
Rus İdaresi Dönemi ve Nüfus Hareketleri
Osmanlı Devleti ile Rusya arasında gerçekleşen 93 Harbi'nin ardından, 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması ile bölge Osmanlılar tarafından Rusya'ya bırakılmıştır. Rus idaresi döneminde Ardahan sancağının Göle kazasına bağlanan Yağmuroğlu'nda bu dönemde Kürt nüfus yaşamaktaydı ve köyün toplam nüfusu 85 kişiden oluşmaktaydı. Köydeki nüfus zamanla artış göstermiş; 1896 yılında yapılan tespitlerde 99 kişiye, 1906 yılındaki sayımda ise 119 kişiye ulaşmıştır.
Cumhuriyet Dönemi ve İdari Yapı
Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rus kuvvetlerinin bölgeden çekilmesinin ardından köy, bir süre fiilen Ermenistan sınırları içinde kalmıştır. Ancak 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Yağmuroğlu köyü yeniden Türkiye topraklarına bırakılmıştır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Göle kazasına bağlı Okam nahiyesinin bir köyü olarak geçen yerleşim, 1940 genel nüfus sayımında da aynı idari konumunu korumuş ve nüfusu 292 kişi olarak tespit edilmiştir. 1965 yılına gelindiğinde nüfusu 570 kişiye yükselen köyde, o dönemde sadece 54 kişinin okuma yazma bildiği resmi verilere yansımıştır.