Hayatı ve eğitimi
Asıl adı Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi olan Sandro Botticelli, 1 Mart 1445'te doğdu ve 17 Mayıs 1510'da Floransa'da öldü. Küçük Fıçı anlamına gelen Il Botticello lakabı aslında kuyumcu ağabeyi Antonio Filipepi'ye aitti. Ressamlıktan önce ağabeyinin yanında kuyumcu çıraklığı yaptığı sırada Alessandro da aynı lakapla anılmaya başladı. Kuyumcu çıraklığını bırakarak genç yaşta Fra Filippo Lippi'nin atölyesinde resim, desen ve geometri öğrendi.
Sanat anlayışı
Botticelli, Rönesans resminin gelişmesinde önemli rol oynadı. Kendisini deliliğin sınırına taşıyan kaygısının sanatına yön verdiği belirtilir. Uçucu ve coşkulu figürler çizdi; eserlerine zarafet duygusu ve şiirsel bir hava hâkimdir. Yapıtlarında ince uzun bedenli, uzun boyunlu ve ciddi ifadeli kadın figürleri öne çıkar. Dinî konulu tablolar yapmış olsa da dinsel bir ressamdan çok güzelliğe tutkun bir ressam olarak anılır; sanatında Yeni-Platonculuk felsefesinin etkisi dikkat çeker. Resimlerinde pastel tonlar kullandı.
Başlıca eserleri
İlk yapıtlarından Yudit Öyküleri'nde (1472, Uffizi Galerisi) Lippi'nin ve ardından yanlarında çalıştığı Antonio del Pollaiolo ile Verrocchio'nun etkileri görülür. Müneccim Kralların Tapınması (1475-1476) ve Louvre Müzesi'ndeki Madonna ilk dönemde ün kazandıran eserlerdendir.
1481'de Papa IV. Sixtus tarafından Roma'ya çağrıldı; Rosselli, Ghirlandaio ve Perugino ile birlikte Sistina Şapeli'nin süslemesinde çalıştı ve Musa'nın yaşamını anlatan üç fresk ile Şeytan'ın İsa'yı Ayartma Çabaları'nı yaptı. 1480-1490 arasında olgunluk döneminde Floransa'da Lorenzo de' Medici'nin korumasında çalıştı; bu dönemde mitolojik konulu Primavera (1482), Venüs ile Mars (1483) ve Pallas Athena ile Kentaur (1485) tablolarını yaptı. Bu dönemin birçok tablosu bugün Floransa'daki Uffizi Galerisi'nde sergilenmektedir ve Primavera bunların başında gelir. Meryem'in Taç Giymesi (1488) ise kiliseler için aldığı siparişlerdendir. Şamdanlı Madonna, Magnificat Madonna'sı (1485) ve Narlı Madonna (1487) de bu dönemin Madonna resimleri arasındadır.
Son dönemi
1491'de tanıştığı Savonarola'nın vaazlarından çok etkilendi; bu vaazların yarattığı çelişkiler son yapıtlarında görülür. Pieta (1498), Çarmıha Geriliş ve İsa'nın Doğumu (1500) bu dönem eserleri arasındadır. Botticelli'nin son eserlerinde dinî kaygıların ağır bastığı görülür. Ayrıca yoğun anlatım gücü ve güçlü desenlerle Dante'nin İlahi Komedya'sını resimledi.
Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Sandro Botticelli maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.