Kâmil Özay, Kıbrıs Türk edebiyatının unutulmaz isimlerinden biri olan şair ve yazar, 30 Nisan 1941 tarihinde Lefkoşa'da dünyaya gelmiş ve yaşamı boyunca kaleme aldığı duygusal eserleriyle edebiyat dünyasında derin izler bırakmıştır. Lirik şiirleri ve hikayeleriyle tanınan edebiyatçı, öğretmenlik yaparak yeni nesillerin yetişmesine katkı sağlamıştır. Vefatının ardından Lefkoşa Mezarlığı'na defnedilmiştir. Aşkı ve doğayı şiirleştirdi. Eserlerinde sevgiyi ve doğayı harmanlayan tarzıyla geniş kitlelere ulaşmayı başaran sanatçı, edebiyat çevrelerinde "sevginin şairi" unvanıyla anılmaktadır.
Eğitim Hayatı ve Eğitimcilik Yılları
Lefkoşa'da başladığı eğitim hayatında ilk, orta ve lise kademelerini yine bu kentte tamamlayan Kâmil Özay, 1959 senesinde Celal Bayar Lisesi'nden mezun olmuştur. Yükseköğrenimini Türkiye'de sürdüren yazar, 1961 yılında Ankara'daki Gazi Eğitim Enstitüsü'nü başarıyla bitirerek öğretmenlik mesleğine adım atmıştır. Öğretmenlik onun ilk sevdasıydı. Meslek hayatı boyunca adanın farklı bölgelerinde görev üstlenen Özay, tam otuz yıl süren öğretmenlik kariyerinde şu bölgelerde çalışmıştır:
- Lefkoşa
- Baf
- Akıncılar
- Gönendere
Eğitimciliğin yanı sıra basın dünyasında da aktif rol üstlenen şair, Birlik gazetesinin sanat köşesini yöneterek Kıbrıs'taki kültürel üretime katkıda bulunmuştur.
Edebi Yolculuğu ve Aşkın Doğayla Buluşması
Kâmil Özay'ın edebiyat sahnesindeki üretken dönemi 1965 ile 1990 yılları arasında yayımladığı kitaplarla şekillenmiştir. İlk olarak 1965 yılında Halkın Sesi Matbaası aracılığıyla okurla buluşan "Aşk Damlacıkları" isimli eserde, manzum şiirleri Erden Esenyel ile birlikte paylaşmıştır. Savaş yıllarının zorlu atmosferinde aşkı mısralarla anlatmayı hedefleyen bu ortak kitapta, tabiatla bütünleşen özlem ve arayış temaları öne çıkmıştır. Yazarlar, bu eserin başlangıcında, savaşın gölgesinde dahi mısralarıyla insanlara sevgiyi aktarmayı amaçladıklarını belirtmişlerdir. Eserlerinde yalnızlık ve özlem başroldedir. Usta şair bu çalışmasında Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiir dünyasından izler taşımıştır. Şiirlerinde rüzgârın çobana, dereye ve geceye sevgiyi anlattığını, dalgaların ise enginlere taşıdığını lirik bir dille ifade etmiştir.
Esinlenmeler ve Şiirsel Gelişim
Aynı yıl yayımlanan ve tamamen kendi düzyazı şiirlerinden oluşan "Bir Çift Ağlıyor Gecede" adlı eserinde ise Ahmet Kutsi Tecer, Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Haşim ve Bekir Sıtkı gibi önemli şairlerin estetik anlayışından esinlenmiştir. Eserlerinde aşk ve doğa unsurlarını ustaca birbirine bağlayarak özgün bir duyarlılık geliştirmiştir. Şairin bu dönemdeki eserleri, Kıbrıs'ın o dönemki toplumsal yapısını ve şairin iç dünyasındaki derin yansımaları gözler önüne sermektedir.
Rüya Kızı Arayışı ve Genç Yeteneklere Destek
Yazar, 1982'de çıkan "Rüya Kızı (Fetiş)" kitabında hayali sevgiliye duyulan özlemi Yahya Kemal'in "Mehlika Sultan" şiirinden aldığı ilhamla yoğurmuştur. Bu eserinde yer alan "Severim Seni Lefkoşa" şiiri, doğduğu şehre duyduğu bağlılığın bir nişanesidir. 1983 yılında basılan "Beş Sesli Saz" adlı ortak çalışmasında ise genç yeteneklerin önünü açarak öğrencilerinin şiirlerini kendi eserleriyle birlikte yayımlatmıştır. Genç şairlere her zaman el uzattı. Özay, edebi mirasında iki adet öykü kitabına da yer vererek sadece şiirde değil, nesir türünde de yetkinliğini kanıtlamıştır. Yazarın tüm bu eserleri Kıbrıs Türk yazınında önemli birer mihenk taşı olarak yerini korumaktadır. Hayatı boyunca ürettiği şiir ve öyküler, Kıbrıs kültür hayatının zenginleşmesinde büyük rol oynamıştır.