Fransız tarihinin en fırtınalı döneminde askeri dehası ve siyasi kararlılığıyla bir ulusun kaderini çizen efsanevi devlet adamı Charles de Gaulle, 22 Kasım 1890'da Fransa'nın Lille kentinde dünyaya geldi. İkinci Dünya Savaşı sırasında Londra'dan başlattığı direniş hareketiyle ülkesini Nazi işgalinden kurtarma mücadelesine önderlik eden tarihi figür, modern Fransa'nın temellerini atan Beşinci Cumhuriyet'in de kurucu lideri oldu. Babası Henri de Gaulle ve annesi Jeanne Maillot de Gaulle'un ikinci çocuğu olan Charles, tam adıyla Charles André Joseph Marie de Gaulle olarak vaftiz edildi. Eğitim hayatını Paris ve Belçika sınırlarında tamamlayan genç Charles, askeri kariyer basamaklarını tırmanmak için ilk adımı 1908 yılında Saint-Cyr Askeri Akademisi'ne girerek attı. Buradan 1912 yılında mezun oldu ve genç bir teğmen olarak Fransız ordusunda aktif göreve başladı.
Siperlerden Esarete Uzanan Bir Askeri Kariyer
1914 yılında insanlık tarihinin gördüğü en büyük felaketlerden biri olan Birinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, o piyade yüzbaşısı rütbesiyle cephedeydi. Fransız ordusunun ön saflarında çarpışan genç subay, 1916 yılındaki kanlı Verdun Savaşı esnasında ağır şekilde yaralanarak Alman birliklerinin eline esir düştü. Savaşın sona ermesiyle birlikte özgürlüğüne kavuşan de Gaulle, üniformasını çıkarmadı ve ordu bünyesinde hizmet vermeyi sürdü. Nitekim 1919 ile 1920 yılları arasında yaşanan Polonya-Sovyet Savaşı'nda görev alarak Polonya kuvvetlerinin piyade birimlerini eğitti. Bu çarpışmalardaki üstün performansı ve gösterdiği yararlılıklar sebebiyle Polonya hükümeti tarafından prestijli “Virtuti Militiari” madalyasıyla ödüllendirildi. Savaş meydanlarında edindiği tecrübeleri kaleme alan subay, askeri strateji üzerine birçok kitap yazdı. Özellikle modern bir ordunun mekanize ve zırhlı birliklerden oluşması gerektiği tezini hararetle savunarak askeri teoride adından söz ettirdi.
Direnişin Sesi ve Özgür Fransa Hareketi
İkinci Dünya Savaşı öncesinde zırhlı savaş teorisyeni kimliğiyle askeri çevrelerde tanınan de Gaulle, küresel savaşın eşiğinde tuğgeneralliğe yükseldi. Alman panzerlerinin Fransa sınırlarını aştığı kritik günlerde, 15 Mayıs 1940'ta 4. Zırhlı Tümen komutanlığına getirildi. Kısa süre sonra, 6 Haziran 1940 tarihinde dönemin Başbakanı Paul Reynaud tarafından savunma bakanlığı müsteşarlığı görevine atandı. Ancak Fransa için kara günler kapıdaydı. Hükümetin Almanya'ya teslim olma eğilimine sert şekilde karşı çıkan de Gaulle, mücadelenin her ne bahasına olursa olsun devam ettirilmesini istiyordu. Ülkesinin teslim bayrağı çekmesi üzerine, 17 Haziran 1940'ta Londra'ya uçtu. İngiltere'de vakit kaybetmeden Nazi karşıtı Özgür Fransa hareketini başlattı. Tarihi dönüm noktası ise ertesi gün yaşandı. 18 Haziran'da BBC mikrofonlarından Fransız halkına seslenen General, ülkesinin henüz savaşı kaybetmediğini haykırdı. 1940-1944 yılları boyunca Özgür Fransa Kuvvetleri'ne liderlik etti. Direnişin merkezini 1943 yılında Cezayir'e taşıyarak Fransız Ulusal Kurtuluş Komitesi'nin liderliğini üstlendi.
Cumhurbaşkanlığı Dönemi ve Beşinci Cumhuriyet
Müttefiklerin zaferi ve Fransa'nın Alman işgalinden kurtarılmasıyla birlikte, 20 Ağustos 1944'te kurulan yeni Fransız hükümetinin başkanlığına getirildi. Bu görevini 20 Ocak 1946 tarihine kadar sürdüren lider, Dördüncü Fransa Cumhuriyeti anayasasını sert bir dille eleştirdi. Devlet başkanına yeterli yetki tanımayan bu sisteme tepki göstererek görevinden istifa etti ve köşesine çekildi. 1947 yılında aktif siyasete dönerek kendi partisini kursa da beklediği halk desteğini bulamadı. 1953 yılında siyaset sahnesinden tamamen ayrıldığını duyurdu. Ancak ülkesinin yaşadığı krizler onu tekrar göreve çağırıyordu. 1958 yılında muhteşem bir dönüş yaparak Beşinci Fransa Cumhuriyeti'nin kurulmasına öncülük etti. 1 Haziran 1958 ile 8 Ocak 1959 tarihleri arasında yeni sistemin ilk Başbakanı olarak görev yaptı. Hemen ardından 8 Ocak 1959'da Fransa Cumhurbaşkanlığı makamına oturdu. 28 Nisan 1969 tarihine kadar sürdürdüğü bu görevden, kendi isteğiyle istifa ederek ayrıldı.
Aile Yaşamı ve Vedası
Kariyerindeki askeri ve siyasi fırtınaların ortasında düzenli bir aile hayatına sahip olan General, 1921 yılında Yvonne de Gaulle ile hayatını birleştirdi. Çiftin bu evlilikten üç çocuğu dünyaya geldi:
- Philippe de Gaulle
- Anne de Gaulle
- Élisabeth de Gaulle
Tarihin akışını değiştiren lider, cumhurbaşkanlığı görevinden ayrıldıktan kısa süre sonra, 9 Kasım 1970 tarihinde Colombey-les-Deux-Églises'deki mütevazı evinde 80 yaşındayken hayata gözlerini yumdu.