Kırklareli

Kırklareli, Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nin Trakya yakasında, stratejik bir sınır hattında yer alır. Doğusunda Karadeniz'e kıyısı olan il; güneyinde Tekirdağ, batısında Edirne ve kuzeyinde Bulgaristan'ın Burgaz ili ile komşudur. Kuzeye doğru gidildikçe sarplaşan Yıldız Dağları ilin coğrafi karakterini şekillendirirken, bölgenin genelinde karasal iklim özellikleri hüküm sürer. Şehrin güney kesimlerinde akan Ergene akarsuyu, yerleşim birimlerinin toplandığı tarıma oldukça elverişli, verimli ve geniş bir plato oluşturur.

Bölgenin bilinen ilk sakinleri olan Traklardan sonra topraklar sırasıyla Perslerin, Büyük İskender önderliğindeki Makedonların ve Romalıların hakimiyetine girdi. Doğu Roma döneminde "kırk kilise" anlamına gelen Saranta Ekklesies adıyla anılan şehir, 1368 yılında Balkanlarda yayılan Türklerin egemenliği altına girdi. Osmanlılar bu ismi Kırk Kilise olarak Türkçeleştirdi. Rus, Bulgar ve Yunan işgalleri yaşayan kent, Kurtuluş Savaşı'nın zaferle sonuçlanmasıyla 10 Kasım 1922'de Türk topraklarına dahil oldu ve 1925 yılında adı resmen Kırklareli olarak değişti.

Şehrin temel üretim faaliyetleri ve yerleşim dokusu doğrudan coğrafi imkanlara dayanır. Ergene akarsuyunun suladığı güney kesimlerdeki topraklar, tarım yapmaya uygun çok geniş ve verimli bir alan sunar. Bu bölgedeki platonun sağladığı tarımsal imkanlar, köylerin ve ilçelerin bu hat üzerinde yoğunlaşmasını sağlar. Kuzeydeki dağlık ve sarp araziler ise ilin doğal sınırlarını belirleyerek kendine has bir coğrafi kimlik ortaya koyar.

Bugün Kırklareli; merkezle birlikte Babaeski, Lüleburgaz ve Vize gibi toplam sekiz ilçeden oluşan idari bir yapıya sahiptir. Şehirde yerel yönetim hizmetlerini halkın oylarıyla seçilen belediye başkanı ve meclisleri yürütürken, merkezi yönetimi cumhurbaşkanı tarafından atanan vali temsil eder. Toplamda yüz yetmiş dokuz köy ve yirmi bir belediyeye ev sahipliği yapan il, Trakya'nın en yüksek noktasını da barındıran önemli bir yerleşim merkezi olarak varlığını sürdürür.