Türk heykeltıraş ve ressam olan Seyfeddin Soysal, 27 Temmuz 1966 tarihinde Sivas'ın Şarkışla ilçesinde doğmuş ve sanat hayatı boyunca tuvalden kile uzanan geniş bir yelpazede ürettiği eserlerle adını duyurmuştur. Çocukluğunda başladığı resim serüvenini Avrupa'ya taşıyan sanatçı, 4 Şubat 2012'de memleketinde trajik bir kaza sonucu hayatını kaybetmiştir.
Çocukluk Yılları ve Sanatla Öncü Temas
Seyfeddin Soysal, resim yapmaya henüz çok küçük yaşlardayken büyük bir merakla adım attı. İlkokul sıralarında okuduğu çizgi romanlar, onun hayal gücünü besleyen en önemli kaynaklar oldu. Bu eserlerin çizgilerinden ilham alarak kendi düş dünyasını kağıda dökmeye başladı. Çizgi roman dünyasında onu derinden etkileyen ve çizgiye bakışını şekillendiren asıl eser ise Sezgin Burak'ın efsanevi çalışması Tarkan oldu. Bu esinlenme, genç yeteneğin çizgi hakimiyetini ve desen çizme kabiliyetini hızla geliştirmesini sağladı. Lise eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalmasına rağmen, içindeki sanat aşkını asla söndürmedi. Ortaokul ve lise çağlarında duvar resimleri, portreler çizerek ve tabela yazıları hazırlayarak para kazanmaya başladı. Bu dönemde kazandığı paralar, onun sanattan geçimini sağlayabileceğinin ilk somut kanıtıydı. Sanatın pek çok farklı dalına ilgi duyan Soysal, hayatı boyunca şu alanlarda da üretim yaptı:
- Edebi yeteneğini geliştirmek amacıyla duygusal şiirler yazdı.
- Müziğe olan tutkusuyla bağlama, ud, keman ve gitar çalmayı öğrendi.
- Görsel bellek oluşturmak adına fotoğrafçılığa ilgi duydu ve geniş bir arşiv derledi.
Hollanda Yılları ve Uluslararası Çalışmalar
Askerlik vazifesini tamamladıktan sonra Seyfeddin Soysal için yeni bir dönüm noktası başladı. Sanatçı, 1988 senesinde Hollanda'ya göç ederek Kuzey Brabant bölgesinde yer alan Veghel kasabasına yerleşti. Burası onun akademik anlamda kendini geliştirdiği, resim ve heykel üzerine eğitimler aldığı verimli bir merkez haline geldi. Yeteneği ve azmi sayesinde kısa sürede Hollanda Ressamlar Birliği üyeliğine kabul edildi. Hollanda'daki sanat hayatı oldukça hareketli geçti. Pieter Bruegel Cunst isimli sanat okulunun atölyesini cumartesi günleri kullanarak heykel ve desen çalışmalarına aralıksız devam etti. Hayatını idame ettirebilmek adına uzunca bir süre sokak ressamlığı yaptı; pastel boyalar ve kara kalemle caddeleri birer açık hava atölyesine çevirdi. Sanatını geniş kitlelere ulaştıran Soysal, bu ülkede ilk kişisel sergisini açarak dikkatleri üzerine çekti. Ardından iki kişisel sergi daha gerçekleştirerek Avrupa sanat çevresinde adını pekiştirdi. Çeşitli Avrupa ülkelerine seyahatler düzenleyerek sanatsal gözlemler yaptı, ufkunu genişletti. Portre tekniği üzerine dersler verdiği bir galeride haftada iki gün öğretmenlik yaptı. Kendi topraklarından uzak düşen Türk çocuklarına da resim tekniklerini öğreterek onlara rehberlik etti.
Şarkışla'ya Dönüş ve Ebedi Mirası
Avrupa'da geçen uzun ve başarılı yılların ardından Seyfeddin Soysal, köklerine dönme kararı aldı. Doğduğu topraklara olan özlemiyle Şarkışla'nın Merkez Hüyük köyüne yerleşti. Memleketinde kültür sanat faaliyetlerini canlandırmak amacıyla Şarkışla Ressamlar ve Ozanlar Derneği'nin kuruluşuna öncülük etti. Artık yaşamını ve çalışmalarını iki farklı dünya arasında bölüştürmüştü. Yılın altı ayını Hollanda'da, kalan altı ayını ise kendi köyündeki atölyesinde geçirerek sanatını iki kültürün senteziyle besledi. Sanatçı, resim yapmayı çok geniş bir yelpazedeki insan grubuna hitap etmenin, kendini ifade etmenin ve insanlara bir şeyler anlatabilmenin en asil yolu olarak görüyordu. Bu felsefeyle ürettiği eserler arasında özellikle Kağnı adlı çalışması ön plana çıktı. Bu eser, Şarkışla'nın kırsal yaşam kültürünü o kadar derin yansıttı ki kısa sürede bölgenin simgesi haline geldi. Ancak bu üretken yaşam, 2 Şubat 2012 günü Merkez Hüyük'teki evinde yaşanan acı bir olayla sarsıldı. Şömineden sızan sinsice yayılan karbonmonoksit gazından zehirlenen usta sanatçı, derhal hastaneye kaldırılsa da iki günlük yaşam mücadelesinin ardından 4 Şubat 2012 tarihinde, henüz 46 yaşındayken aramızdan ayrıldı. Onun ani kaybı sanat dünyasında derin bir boşluk yarattı. Vefatının ardından Sivas'ta bir park ve mesire alanına ismi verilerek hatırası yaşatıldı. Ayrıca Merkez Hüyük köyünde bulunan ve son çalışmalarını yaptığı evi ile atölyesinin, gelecek nesillere ışık tutması amacıyla bir müzeye dönüştürülmesi planlanmaktadır.