Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının en özgün öykücülerinden biri olan Zeliha Sevim Burak, 26 Haziran 1931 tarihinde İstanbul'un Ortaköy semtinde dünyaya gözlerini açtı. Hiçbir edebi topluluğa dahil olmayan sanatçı, kendi bağımsız anlatım dilini inşa etti. Kaleme aldığı yenilikçi öykü, oyun ve roman türündeki eserleriyle edebiyat dünyasında derin izler bıraktı. Gerçeküstücü akımın izlerini taşıyan yapıtlarıyla tanınan yazar, ölene dek özgün biçimsel arayışların peşinden gitti. Sevim Burak, 31 Aralık 1983 tarihinde İstanbul'da yaşama gözlerini yumdu. Sıra dışı bir üslup benimseyen yazarın yapıtları edebiyat dünyasında uzun süre tartışıldı.
Yazarın kalem oynattığı başlıca edebi türler şunlardır:
- Öykü
- Roman
- Tiyatro
- Anı-Mektup
Kuzguncuk Esintilerinden Moda Dünyasına
Yazarın çocukluk ve gençlik yılları, onun çok kültürlü edebi evreninin temel taşlarını oluşturdu. Gemi kaptanlığı yapan Mehmet Seyfullah Burak ile 1910'lu yıllarda Bulgaristan'dan göç eden Yahudi kökenli bir ailenin kızı olan ev hanımı Aysel Kudret Hanım'ın (Marie Mandil) ikinci çocuñu olarak aileye katıldı. Babasının mesleği gereği ilköğrenimine 1938 yılında Çanakkale'de başlayan Burak, eğitimini daha sonra İstanbul Kuzguncuk'taki Süleyman Şefik Paşa Nakkaştepe 45. İlkokulu'nda sürdürerek tamamladı. Henüz 17 yaşındayken annesini kaybetmenin acısını yaşayan genç kız, ortaokulu Alman Lisesi'nde okumasının ardından eğitim hayatını sonlandırma kararı aldı. Kuzguncuk semtinde yirmi bir yaşına kadar geçirdiği yıllar, onun yazarlık kimliğinde kalıcı izler bıraktı. Bu bölgedeki azınlık kültürlerine ait yaşlı insanların yaşamları, ilerleyen yıllarda kaleme alacağı öykülerinin ana temasını şekillendi.
Eğitim hayatının ardından genç yaşta evlilik ve iş hayatına adım atan yazar, henüz 18 yaşındayken keman sanatçısı Orhan Borar ile yaşamını birleştirdi. 1955'te oğlu Karaca Borar doğdu. 1950 senesinde Olgunlaşma Enstitüsü bünyesinde mankenlik yapmaya başlayan Sevim Burak, dönemin Amerikan Büyükelçisi Mc Ghee'nin katkılarıyla düzenlenen kültürel organizasyonlar çerçevesinde Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Burada çeşitli defilelerde boy gösterdikten sonra ülkeye dönen yazar, kendi modaevini ve atölyesini kurarak moda sektöründe faaliyet göstermeye başladı. İlk evliliği sırasında ünlü romancı Peyami Safa ile yakın bir bağ kuran Burak, çevrelerindekilere bu ilişkiyi arkadaşlık sınırları içinde koruduğunu belirtti. Ancak bu dostluk onun yazın dünyasını derinden etkiledi. Yazarın kurguladığı hikayelerdeki yasak aşk yaşayan karakterlerin izleri, büyük ölçüde bu dönemdeki yaşantısından esinlenerek şekillendi.
Edebiyatta Sıra Dışı Bir Soluk ve Sessizlik Yılları
1958 yılında ilk eşinden ayrılan Sevim Burak, bu dönemde amatör düzeyde hikayeler kaleme almaya yöneldi. Daha sonra ressam Ömer Uluç ile evlendi. Bu birliktelikten Elfe Uluç adını verdiği bir kız çocuğu dünyaya geldi. 1960 askeri ihtilalinin ardından yaşanan ekonomik zorluklar nedeniyle atölyesini kapatmak zorunda kalan Burak, yaşamındaki bu kırılma anıyla birlikte odağını tamamen edebiyata çevirdi. Kendisini bütünüyle hikaye yazarlığına adayan sanatçı, büyük yankı uyandıran ilk öykü kitabı Yanık Saraylar'ı 1965 yılında okuyucuyla buluşturdu. Eserde sergilediği kapalı, sıra dışı ve geleneksel kalıpları yıkan anlatım tarzı, edebiyat çevrelerinde geniş çaplı tartışmalara yol açtı. Kitap, saygın Sait Faik Hikaye Armağanı'na aday gösterilse de ödülü kazanmayı başaramadı.
Bu sürecin ardından yapıtının edebiyat camiası tarafından dışlandığını ve adeta aforoz edildiğini düşünen yazar, derin bir kırgınlık yaşayarak edebiyat piyasasından çekilme kararı aldı. Bu sessizlik dönemi tam on yedi yıl boyunca devam etti. Edebi sessizliğe büründüğü bu uzun zaman diliminde yazma tutkusundan kopmayan Burak, Mach 1 adını verdiği roman projesi üzerinde titizlikle çalışmayı sürdürdü. Mevcut hiçbir edebi akıma veya gruba dahil olmadan, kendi özgün dil evrenini kurma çabasından asla vazgeçmeyen yazar, Türk edebiyat tarihinin en bağımsız ve yenilikçi simalarından biri olarak hafızalardaki yerini korumaktadır.