Türk sanat müziğinin unutulmaz değerlerinden olan Ömer Altuğ, 1907 yılında Sivas'ta dünyaya gözlerini açmış, ömrünü nağmelere adayarak Ankara Radyosu'nun ekol sanatçıları arasına adını yazdırmıştır. Kendi kendini yetiştiren usta sanatçı, 9 Mart 1965 tarihinde yine doğduğu topraklarda vefat edene dek klasik Türk müziğine eşsiz güfteler, besteler ve saz semaileri kazandırmıştır. Hayatını maddiyattan uzak tutan bu seçkin tambur virtüözü, sanatını ruhunun tek gıdası kabul ederek dönemin kültürel çehresine derin izler bırakmıştır.
Sivas'ta Yeşeren Müzik Tutkusu
Müzik aşkı Ömer Altuğ'un yüreğine henüz çocukluk yaşlarında, doğup büyüdüğü Sivas sokaklarında düşmüştü. İlk ve orta öğrenimini Sivas Sultanisi çatısı altında tamamlayan genç Ömer, lise yıllarının ardından önünde uzanan akademik yolları değil, müziğin büyüleyici dünyasını seçti. Yükseköğrenim yerine kendini tamamen notaların gizemine teslim eden Altuğ, müzikal serüvenine kendi çabalarıyla çalmayı öğrendiği ud ile ilk adımı attı. Sazının tellerine her dokunuşunda, dönemin efsanevi ismi Tamburi Cemil Bey'in eşsiz ekolünden derinden etkilendi. Geleneksel Türk musikisinin notalara dayalı o zengin ve köklü kültürüne kısa sürede tamamen vakıf olmayı başardı. Onun uykuları bile enstrümanlarıyla bölünürdü. Yatağının yanı başından udu ve heves ettiği kemanı hiç eksik olmazdı. Her sabah gün ağarırken sazlarıyla meşgul olmak, onun hayatındaki en büyük yaşam sevinci haline gelmişti.
Ud Taksiminden Tamburun Büyülü Sesine
Zamanla uddaki başarısını bir adım öteye taşımak isteyen sanatçı, gönlünü asıl kimliğini bulacağı tambur sazına kaptırdı. Ud çalarken gösterdiği o muazzam hassasiyeti tamburda da sergilemek için gece gündüz demeden tüm enerjisini bu enstrümana yöneltti. Gösterdiği üstün gayret meyvesini vermekte gecikmedi. Mızrabındaki zarafet ve tınılardaki olgunluk sayesinde musiki çevrelerinde artık "Udi Ömer" olarak değil, Tamburi Ömer Altuğ adıyla anılmaya başladı. Keman çalmanın parmaklarına kazandırdığı kıvraklıkla yaylı tamburda da harikalar yarattı. Bu teknik olgunluk dönemi, onun kaleminden dökülen nadide güftelerin, bestelerin ve saz semailerinin doğuşunu hazırladı. Sanatçının estetik dünyası sadece seslerle de sınırlı kalmadı. Güzel sanatların her dalına karşı derin ilgi duyan Altuğ, hat sanatında da kendi kabiliyeti ölçüsünde kıymetli denemeler yaptı.
Ömer Altuğ'un çok yönlü sanat hayatında derin izler bırakan temel unsurlar şunlardır:
- Kendi çabalarıyla uzmanlaştığı ve musiki dünyasına adım attığı Ud
- Mızrabındaki zarafetle bütünleştirdiği ve asıl ününü kazandığı Tambur
- Keman çalma yeteneğinin verdiği teknik üstünlükle ustalaştığı Yaylı Tambur
- Görsel estetiğe olan ilgisini yansıtan ve kendi çabalarıyla icra ettiği Hattatlık sanatı
Halkevi'nden Ankara Radyosu'na Uzanan Sanat Köprüsü
Sivas'ta kurulan sanatsal bağlar, Ömer Altuğ'u ve onun gibi kendini nağmelere adamış dostlarını Sivas Halkevi bünyesinde bir araya getirdi. Altuğ, Halkevi'nde düzenlenen konferanslarda konuşmacıların arkasında tamburuyla dinleyicilere adeta bir musiki ziyafeti sunarak bu fikri buluşmalara apayrı bir renk katıyordu. Hafta sonları Halkevi hoparlörlerinden yükselen bu büyüleyici tınılar, her cumartesi günü tüm kenti derin bir huzurla sarıyordu. Çok geçmeden bu yerel başarı ulusal düzeyde yankı buldu. Ankara'da düzenlenen müzik folkloru çalışmaları kapsamında Sivas Halkevi de başkente davet edildi. Altuğ, bu seyahatte radyonun değerli kadrolarıyla yakın dostluklar kurdu. Bu verimli temasların hemen ardından, 1944 yılında açılan sınavları başarıyla geçerek Ankara Radyosu bünyesinde kadrolu radyo sanatçısı oldu. Radyodaki görevinin yanında Milli Savunma Bakanlığı ve Harita Genel Müdürlüğü bünyesinde de memuriyet hayatını sürdürdü. Ticari kaygılardan her zaman uzak durdu. Müzik onun için kazanç kapısı değildi. O, musikiyi yalnızca ruhunu besleyen mukaddes bir ilham pınarı olarak gördü.
Memlekete Dönüş ve Sanatçının Mirası
Bürokrasinin ve büyükşehrin o yorucu hengamesi, Ömer Altuğ'un hassas sanatçı ruhuna hiçbir zaman hitap edemedi. Ankara'nın karmaşasına alışamayan usta müzisyen, henüz emeklilik günlerine ulaşamadan sağlığının bozulduğunu fark etti. Hastalığın ilk ciddi belirtileri ortaya çıktığında, başkentin gürültülü yaşantısını geride bırakıp huzuru aradığı Sivas'a geri dönmeyi tercih etti. Doğduğu toprakların sükunetinde bir süre dinlense de amansız rahatsızlığı hızla ilerledi. Takvimler 9 Mart 1965 tarihini gösterdiğinde, henüz 58 yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Arkasında Türk sanat musikisinin hafızasından silinmeyecek çok sayıda unutulmaz beste, güfte ve şarkı bırakan Tamburi Ömer Altuğ, bugün de asil duruşuyla anılmaktadır.