Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin özgün seslerinden biri olan şair ve öğretmen Nahit Ulvi Akgün, 1918 yılında Muğla'nın Milas ilçesinde dünyaya gözlerini açtı. Edebiyat dünyasında kendine has bir yer edinen Akgün, yaşamı boyunca hep üretken kaldı. Kendisi hem zihinleri aydınlatan bir eğitimci hem de dizeleriyle ruhlara dokunan bir sanatçıydı. Gençlik yıllarından itibaren edebiyata ve felsefeye ilgi duydu. Eğitiminin ardından farklı liselerde felsefe ve edebiyat öğretmenliği yaparak yeni nesiller yetiştirdi. 12 Kasım 1996 tarihinde İzmir'de hayata gözlerini yuman usta kalem, geride Türk edebiyatının gelişim çizgisine ışık tutan zengin bir edebi miras bıraktı.
Eğitim Hayatı ve Öğretmenlik Yılları
Eğitim hayatına doğduğu toprakların ardından Ege'nin incisi İzmir'de devam eden Nahit Ulvi Akgün, ortaöğrenimini 1940 yılında İzmir 2. Erkek Lisesi'nde başarıyla tamamladı. Buradaki eğitiminin ardından felsefi derinliğini artırmak amacıyla İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi ve 1948 yılında mezun oldu. Felsefe eğitiminin getirdiği analitik bakışı mesleki hayatına da yansıttı. Ödemiş ve İzmir'deki çeşitli liselerde uzun yıllar boyunca öğretmenlik mesleğini sürdürdü. Sınıflarda öğrencilere sadece ders müfredatını anlatmadı. Onlara edebiyat sevgisini ve sorgulayıcı düşüncenin önemini aşıladı.
Dergilerden Kitaplara Şiirsel Gelişimi ve Üslubu
Sanatçının yazı hayatı oldukça erken yaşlarda başladı. İlk şiiri, 1936 yılında İzmir'de basılan Akın Gazetesi sayfalarında okurla buluştu. Bu ilk adımın ardından edebi úretkenliğini artıran şairin eserleri dönemin en saygın edebiyat dergilerinde okuyucuyla buluştu. Şiirlerinin yer aldığı başlıca yayınlar şunlardır:
- Servetifünun-Uyanış
- Yücel
- Değirmen
- Kovan
- Varlık
- Fikirler
- Kaynak
- Yeditepe
- Türk Dili
İlk şiir kitaplarını adeta birer deneme niteliğinde olan üç küçük broşürle İzmir'de yayımladı. Bu ilk dönem eserleri sırasıyla şunlardır:
- Üç Gönül (1937)
- Leyla (1937)
- Irgat (1942)
Sanatçının edebi çizgisi zamanla büyük bir değişim ve gelişim gösterdi. İlk şiirlerinde yoğun bir romantizm ve aşk temalarını işleyen şair, 1940'lı yıllardan itibaren Garip akımının getirdiği yenilikçi rüzgârlardan etkilendi. Ancak bu etkilenme taklitçi bir düzeyde kalmadı; Akgün, ulaştığı içten söyleşi tarzını ve kendine has biçim anlayışını korumayı başardı. Toplumsal çevre içerisinde sıradan bireyin yaşadığı türlü halleri ve iç dünyasını yansıtırken, adeta üstüne hiç düşülmemiş hissi uyandıran, son derece doğal ama bir o kadar da titiz bir biçimsel özenle dizelerine döktü.
Edebiyatta Bir İlk ve Türk Dil Kurumu Ödülü
Yenilikçi yönüyle de dikkat çeken Nahit Ulvi Akgün, 1953 yılında İzmir'de o döneme kadar gerçekleştirilmemiş bir ilke imza attı. Şiiri sadece kâğıt üzerinde bırakmak istemedi. Sanatseverlerle doğrudan bağ kurmak amacıyla sesli şiir sergisi açtı. Bu yaratıcı girişim, şiirin geniş kitlelere ulaşmasında büyük yankı uyandırdı. Edebi olgunluk döneminde kaleme aldığı en önemli eserlerinden biri olan 1966 basımlı Evren Türküsü adlı şiir kitabı, şaire 1967 yılında Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü'nü kazandırdı. Hem şairliği hem de eğitimciliğiyle iz bırakan Akgün, Türk şiirinde sadeliği ve titizliği bir arada sunan nadide isimlerdendir.