Türkiye'nin sendikal hareketine ve siyasi tarihine damga vuran isimlerden biri olan Kemal Türkler, işçi sınıfının hak arama mücadelesine öncülük etmiştir. Denizli'de 1926 yılında dünyaya gelen Türkler, ömrünü işçi haklarına adadıktan sonra 22 Temmuz 1980'de İstanbul'da hayatını kaybetmiştir. Kurucuları arasında yer aldığı Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) ve Türkiye İşçi Partisi (TİP) ile ülkemizdeki sol siyasetin, işçi sınıfı mücadelesinin ve genel olarak emek dünyasının gidişatını kökten değiştirmiştir. Zorluklarla dolu bir hayattan gelerek en üst düzey sendika liderliğine yükselen bu efsanevi isim, mücadelesiyle tarihe geçmiştir.
Yoksulluktan Emek Liderliğine Uzanan Yol
Kemal Türkler, Denizli'de odunculuk yaparak geçimini sağlayan yoksul bir ailenin ilk çocuğu olarak hayata gözlerini açtı. Maddi imkânsızlıklar nedeniyle ilkokul eğitiminin hemen ardından terzi çıraklığına başlayarak emek dünyasıyla erkenden tanıştı. Gençlik yıllarında farklı sektörlerde deneyim kazanan Türkler, şu iş kollarında çeşitli dönemlerde ter dökmüştür:
- Terzi çıraklığı
- Gömlek ustalığı
- Ayakkabıcı çıraklığı
Bu deneyimler fikirlerinin temelini oluşturdu. Lise eğitimini 1944 yılında tamamlayan Türkler, askerlik hizmetini yedek subay olarak yaparak 1946'da terhis oldu. Memleketi Denizli'nin Tavas ilçesinde bir yıl memurluk yaptıktan sonra yüksegörenim için 1947 yılında İstanbul Hukuk Fakültesi'ne girdi. Eğitim hayatını sürdürürken bir yandan da Bakırköy'deki Emayetaş Fabrikası'nda işçi olarak çalışmaya başladı. Ancak babasının ciddi düzeydeki sağlık sorunları nedeniyle tüm ailesinin İstanbul'a taşınması üzerine, İstanbul Hukuk Fakültesi'ndeki eğitimini üçüncü sınıftayken yarıda bırakarak okulla ilişiğini kesmek zorunda kalmıştır. 1953 yılına kadar geçimini sağlamak amacıyla gömlek terziliği ve tezgahtarlık gibi çeşitli işler yaptı.
Sendikal Mücadelenin Başlangıcı ve Yükselişi
Türkler'in sendikacılık kariyeri, Bakırköy'deki M. Sıtkı Bütün Emaye Fabrikası'nda puantör olarak çalışırken başladı. İş yerinde yapılan temsilcilik seçimlerinde işçi temsilcisi seçilerek sendikal hayata ilk adımını attı. Diğer temsilcilerin de oylarıyla başmümessilliğe getirildikten sonra, İstanbul Demir ve Madeni Eşya İşçileri Sendikası çatısı altında örgütlü mücadeleye katıldı. Hızla yükselen Türkler, 13 Eylül 1953 tarihinde Maden-İş Sendikası'nın Bakırköy yönetim kurulu üyeliğine getirildi. 19 Mart 1954'teki genel kurulda sekreterliğe getirildi. Aynı yılın ekim ayında ise mevcut başkan Yusuf Sidal'ın sağlık sorunları sebebiyle görevden ayrılmasıyla genel başkanlık koltuğuna oturdu. Türkler'in liderliğinde Türkiye Maden İş Sendikası, 1956 yılından itibaren tüm ülkede örgütlenerek büyük bir güç haline geldi.
DİSK, TİP ve Uluslararası İlişkiler
Sendika lideri, mesleki mücadelesini siyasi alana da taşıyarak Türkiye İşçi Partisi'nin kurucu kadrosunda yer aldı. Emek sınıfının haklarını meclis düzeyinde de savunmayı amaçlayan Türkler, ayrıca işçilerin haklarını çok daha güçlü bir yapıyla savunmak adına Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) kurucuları arasında bulunmuştur. Böylece bu alandaki kararlılığını ortaya koydu. Yoğun çalışma temposuna rağmen aile hayatını kurdu. Sabahat Türkler ile 1958 yılında evlendi. Bu evlilikten Yasemin ve Nilgün doğdu. 27 Mayıs Askeri Müdahalesi sonrasında sendikalara dış dünyayla bağ kurma hakkı tanınması, Türkler'in mücadelesini sınırların dışına taşıdı. Onun başkanlığındaki Türkiye Maden-İş Sendikası, uluslararası alanda etkinliğini artırarak 9 Ekim 1969 tarihinde Milletlerarası Maden İşçileri Sendikaları Federasyonu'na resmen üye oldu. Bu gelişme, Türk sendikal hareketinin dünya genelinde sesini duyurmasında önemli bir basamak teşkil etti.