Türk edebiyatının toplumcu gerçekçi damarında derin izler bırakan yazar Bekir Yıldız, 1933 yılında Şanlıurfa'da dünyaya gözlerini açtı. Eserlerinde Anadolu insanının çilesini ve gurbetçi işçilerin yaşam mücadelesini yalın bir dille işleyen usta isim, 8 Ağustos 1998 tarihinde İstanbul'da aramızdan ayrıldı. Hayatı boyunca gözlemlediği toplumsal gerçekleri kaleme alarak Türk hikayeciliğine yeni bir soluk kazandıran sanatçı, özellikle Güneydoğu kırsalı ile Avrupa'ya göç eden Türk işçilerinin dünyasını edebiyat dünyasına taşıdı.
Şanlıurfa'dan İstanbul'a Eğitim Yolculuğu
Babası polis memuru olan Bekir Yıldız, çocukluk ve ilk gençlik yıllarını babasının mesleği dolayısıyla Anadolu'nun farklı kentlerinde geçirdi. Aile, Kastamonu, Gaziantep ve Adana gibi şehirleri dolaşırken, küçük Bekir de ilk ve ortaöğrenimini bu farklı duraklarda tamamlamak durumunda kaldı. Bu değişken coğrafya yazarın gözlemlerini derinleştirdi. Lise eğitimini de yine bu hareketli yaşam içinde bitiren Yıldız, 1950 yılında İstanbul Erkek Sanat Enstitüsü'nden başarıyla mezun oldu. Mürekkep kokusuyla burada tanışan yazar, mesleki yönelimini netleştirerek 1954 senesinde İstanbul Matbaacılık Okulu'ndaki eğitimini de tamamladı.
Heidelberg Fabrikalarından Asya Matbaası'na
Aldığı matbaacılık eğitiminin ardından, o dönem binlerce yurttaş gibi işçi olarak Almanya yollarına düştü. Gurbetteki ilk durağı Heidelberg kenti oldu. 1962 ile 1966 yılları arasında buradaki devasa Heidelberg Matbaa Makineleri fabrikasında işçi statüsünde mesai harcadı. Bu dört yıllık süreç, yazarın gurbetteki Türklerin dünyasına bizzat şahit olmasına zemin hazırladı. Yıldız, 1967 yılında Türkiye'ye kesin dönüş yaptı. Ardından İstanbul'da Asya Matbaası'nı işletmeye başladı. Almanya'da edindiği endüstriyel deneyimi İstanbul'daki kendi yayıncılık ve matbaacılık faaliyetleriyle buluşturdu.
Edebi Üretim, Ödüller ve Beyaz Perde Mirası
Edebiyat dünyasına çok erken yaşta adım atan yazarın ilk hikayesi, henüz 1951 yılında çocuklara hitap eden Tomurcuk dergisinde yayımlandı. Almanya'da edindiği bu yoğun işçilik tecrübesi, yazara ilk romanı olan Türkler Almanya'da adlı eserinin kapılarını sonuna kadar araladı. Bu başarıyı, 1968 yılında okurla buluşan ve büyük ilgi gören ilk öykü derlemesi Reşo Ağa takip etti. May, Halkın Dostları, Yeni A ve Yazko Edebiyat gibi dergilerde yazan sanatçı, bu yazılardan yaptığı özel seçmeleri Zaman İçinden adlı eserinde bir araya getirdi.
Kalemindeki bu gerçekçi ve sarsıcı anlatım tarzı, dönemin saygın edebiyat ödülleriyle de taçlandırıldı. Bekir Yıldız, 1971 yılında kaleme aldığı Kaçakçı Şahan isimli eseriyle Türk edebiyatının en saygın ödüllerinden biri olan Sait Faik Hikâye Armağanı'na layık görüldü. Eserlerinde hem Güneydoğu Anadolu'daki feodal yapıyı, yoksulluğu ve töre kıskacındaki insanları hem de Almanya'ya göç eden işçilerin kültür çatışmalarını ustalıkla yansıttı.
Yazarın hikayelerindeki bu toplumsal gerçekçi güç sinemacıların da ilgisini çekti ve önemli eserleri beyaz perdeye aktarıldı. Sinemaseverlerin hafızasına kazınan filmlerden bazıları şunlardır:
- Yönetmen Süreyya Duru tarafından sinemaya uyarlanan Bedrana
- Yine Süreyya Duru imzalı, toplumsal yapıyı eleştiren Kara Çarşaflı Gelin
- Yönetmen Ümit Efekan'ın kamerasıyla hayat bulan Halkalı Köle romanı
Toplumun kılcal damarlarına dokunan, gurbetin ve feodalitenin acılarını edebiyatın estetiğiyle buluşturan Bekir Yıldız, 8 Ağustos 1998'de İstanbul'da yaşama veda ettiğinde ardında Türk edebiyatının altın sayfalarına yazılmış bir isim ve unutulmaz karakterler bıraktı.