Yeşilce Köyü’nün Coğrafi Konumu ve Genel Özellikleri
Yeşilce, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı, deniz seviyesinden 1639 metre yükseklikte yer alan huzurlu bir orman köyüdür. Artvin il merkezine 106 kilometre, Şavşat ilçe merkezine ise 50 kilometre mesafede konumlanan bu şirin yerleşim yeri, coğrafi olarak İmerhevi Vadisi sınırları içerisinde bulunmaktadır. Doğal güzellikleriyle öne çıkan ve özellikle kirazı ile ün kazanan Yeşilce Köyü'nün başlıca geçim kaynaklarını tarım ve hayvancılık faaliyetleri oluşturmaktadır; köyde aktif olarak patates, mısır ve fasulye ekimi gerçekleştirilmektedir.
Tarihsel Kökeni ve "Manatba" İsmi
Köyün bilinen eski adı Manatba'dır. Gürcüce kökenli bir yer adı olan Manatba (მანატბა), eski Gürcü dilinde "kazık" anlamına gelen "mana" (მანა) ile "göl" anlamına gelen "tba" (ტბა) sözcüklerinin bir araya gelmesiyle türetilmiştir. Tarih boyunca bu isim Türkçeye de Manatba şeklinde geçmiştir. Köyün yer aldığı Şavşeti bölgesi yazılı kaynaklarda ilk kez 8. yüzyılda anılsa da, Tskalsimeri mevkisinde gerçekleştirilen arkeolojik kazılarda Tunç Çağı'na ait baltaların gün yüzüne çıkarılması, bu toprakların çok eski çağlardan beri bir yerleşim alanı olduğunu kanıtlamaktadır. Ayrıca günümüzde de köy sınırlarında kullanılan Sabadura (საბადურა), Sakaloevi (ნაკალოევი), Vanati (ვანათი) ve Natsara (ნაცარა) gibi Gürcüce mevki adları, bölgenin köklü tarihi mirasını ve geçmişini simgelemektedir.
Osmanlı ve Rus İmparatorluğu Dönemleri
Yeşilce ve çevresi, 16. yüzyılın ortalarında Osmanlı İmparatorluğu tarafından Gürcülerden alınarak yeni kurulan Çıldır Eyaleti'ne bağlanmıştır. Osmanlı idaresinin vergilendirme ve askere alma amacıyla gerçekleştirdiği 1835 yılı nüfus sayımı kayıtlarında, Şavşat (Satlel) sancağına bağlı olan köy, Oheti köyüyle birlikte "Ohet (Uked) - Manatba" adıyla kaydedilmiştir. O dönemde 11 hanede sadece 40 erkek nüfusun yaşadığı bu küçük yerleşim, tamamen Müslüman ahaliden oluşmaktaydı. Uzun süren Osmanlı egemenliğinin ardından bölge, 93 Harbi olarak bilinen Osmanlı-Rus Savaşı ile Rus İmparatorluğu'nun kontrolüne geçmiştir. Rus idaresinde Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Garkloba nahiyesinin 10 köyünden biri olan yerleşimde, 1886 yılı nüfus tespitine göre 20 hanede 150 kişi yaşamakta ve bu nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmekteydi. 1890'ların başında bölgeyi inceleyen Zakaria Çiçinadze de Manatba'yı İmerhevi'de Gürcücenin aktif olarak konuşulduğu köyler arasında belirtmiştir.
Türkiye'ye Katılışı ve Modern Dönem
Birinci Dünya Savaşı sonrasında Rus egemenliğinin sona ermesiyle bir dönem bağımsız Gürcistan sınırlarında kalan Manatba, 1921 yılında Ankara Hükümeti'nin Gürcistan'a verdiği ültimatom ve Gürcü kuvvetlerinin çekilmesiyle fiilen Türkiye'ye katılmıştır. 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması ile de resmen Türkiye sınırlarına bırakılmıştır. 1922 yılı nüfus tespitinde Şavşat kazasının İmerhevi nahiyesine bağlı olan köyde 37 hanede 219 kişi yaşamakta ve nüfusun tamamı Gürcü olarak tanımlanmaktaydı. Sonraki dönemlerde nüfus defterlerinde bağımsız bir köy olarak yer almayıp mahalleye dönüştürülen yerleşim, 1994 yılına gelindiğinde Yeşilce ismiyle yeniden bağımsız köy statüsüne kavuşturulmuştur.