Türk müzik tarihinin en dokunaklı eserlerinden biri olan Hasret şarkısının söz yazarı Şükran Akannaç, edebiyat ve resim dünyasında derin izler bırakmış çok yönlü bir Cumhuriyet sanatçısıdır.
28 Şubat 1928 tarihinde İstanbul'da dünyaya gözlerini açan şair ve yazar, ömrünün son yıllarını büyük bir sevgiyle bağlı olduğu Muğla'nın Fethiye ilçesinde geçirmiş ve 25 Şubat 2014'te burada hayata veda etmiştir.
Yazın dünyasından resim sanatına uzanan geniş üretim yelpazesinde, duygu dolu şiirleri ve soyut tablolarıyla tanınan Akannaç, sanatını yaşam sevgisiyle harmanlayan nadide isimler arasındadır.
Babıali'den Bursa'ya Uzanan Sanat Yolculuğu
Milli Mücadele kahramanlarından Ali Ulvi Akannaç'ın kızı olan Şükran Akannaç, aile kökleri Fethiye'ye dayanan İstanbullu bir ailede büyüdü.
Eğitim hayatını Çamlıca Kız Lisesi'nde tamamladıktan sonra Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nden mezun olarak sanat eğitimini taçlandırdı.
Sanat sevdası onu Babıali'ye çekti.
Burada Varlık Yayınevi bünyesinde usta edebiyatçı Yaşar Nabi Nayır'ın yanında uzun yıllar düzeltmenlik yaparak Türkçe hassasiyetini geliştirdi.
Aynı dönemde İstanbul Belediyesi başta olmak üzere çeşitli kamu kuruluşlarında teknik ressam olarak çalışırken, Kızılay ve Darülaceze gibi hayır kurumlarında da aktif sosyal sorumluluk görevleri üstlendi.
1973 senesinde Bursa'ya yerleşen sanatçı, İller Bankası'ndaki görevinin yanı sıra yerel gazetelerde köşe yazarlığı yaptı ve ilk şiir kitaplarını bu dönemde okurla buluşturdu.
Altın Plak Getiren Efsane Eser: Hasret
Tüm Türkiye onu tek bir şarkıyla tanıdı.
Sözlerini yazdığı ve Georges Moustaki'nin bestelediği 'Hasret' adlı şiiri, ünlü yorumcu Tanju Okan'ın sesinde adeta hayat buldu.
Eser adeta bir efsaneye dönüştü.
Prodüktörlüğünü Nino Varon'un üstlendiği Odeon etiketli bu efsanevi 45'lik plak, 1970 yılında müzik dünyasını kasıp kavurarak sanatçıya Altın Plak ödülünü getirdi.
Ayrılık acısını ve özlemi en yalın haliyle anlatan bu şarkı, Türk pop müziğinin zamansız klasikleri arasında yerini aldı.
Fethiye Özlemi ve Çatı Ressamları
Çocukluk yıllarından beri içinde büyüyen ata yurdu Fethiye'ye ulaşma arzusu, Akannaç'ı 1998 yılında radikal bir karar almaya yöneltti.
'Ver elini Fethiye' diyerek Ege'nin bu şirin ilçesine yerleşen sanatçı, ilk zamanlar zorluklar yaşasa da akrabaları Saatçı ailesi ve yerel halkla hızlıca kaynaştı.
Fethiye Kaymakamlığı binasının çatı katında kurduğu Çatı Ressamları atölyesiyle ilçede adeta sanatsal bir devrim başlattı.
Burada modern ve soyut tarzda tablolar üreten şair, aynı zamanda soğuk seramik tekniğiyle özgün eserler ortaya koydu.
Çocuksuz biten kısa bir evlilik yaşayan Akannaç, 86 yaşında akciğer kanseri nedeniyle aramızdan ayrılana dek sanat üretmeye devam etti.
Ardında Kalan Edebi Miras
Şükran Akannaç, yaşamı boyunca duygu dünyasını hem renklerle hem de kelimelerle ifade etmeyi seçti.
Yazınsal mirasını oluşturan başlıca yapıtları şunlardır:
- Palyaço (Şiir Kitabı)
- Çınar Ağacı (Şiir Kitabı)
- Yaşam Sevgidir
- Yaşamı Duyumsadığımız Oranda Varız
- Güvercin Kanı
Sanatçı geride silinmez izler bıraktı.