Mustafa Necati Sepetçioğlu, 1932'de Tokat'ın Zile ilçesinde dünyaya gelen romancı, oyun yazarı ve araştırmacıdır. Türk tarihini kurmaca anlatıyla buluşturan kapsamlı roman dizileriyle öne çıkan Sepetçioğlu, 8 Temmuz 2006'da İstanbul'un Sarıyer semtinde 74 yaşında hayatını kaybetti ve Karaca Ahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Kökler, Ad Değişikliği ve Eğitim
Asıl adı Hacı Necati olan yazar, ilerleyen yıllarda şair kimliğiyle de bilinen dedesi Hacı Hâfız Mustafa'ya saygı göstergesi olarak adını Mustafa Necati olarak değiştirdi. Babası Abdurrahman Bey, annesi Cemile Hanım'dır. İlk ve ortaokulu 1947'de Zile'de tamamladı; ardından Sivas, Tokat ve Bursa liselerinde bir süre okuduktan sonra İstanbul Haydarpaşa Lisesi'nden 1951'de mezun oldu. Zile Ortaokulu'ndaki Türkçe öğretmeninin yönlendirmesiyle yazın dünyasına adım attı ve lise yıllarında kalem denemeye başladı.
1956'da İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Öğrencilik döneminde Arap ve Fars filolojisi derslerini izledi; Türk-İslam ile Avrupa sanatları alanlarında sertifika edindi.
Memuriyet Yılları ve Yazarlık Serüveni
Mezuniyetin ardından kamu kurumlarında birbirini izleyen görevler üstlendi: İstanbul Belediyesi Adalar Şube Müdürlüğü, Türkiye Kızılay Derneği Neşriyat Müdürlüğü (1962), SSK İstanbul Hukuk İşleri Müdürlüğü şefliği (1963–1966) ve SSK Şişli Hastanesi müdürlüğü (1967) bu görevlerin başlıcalarıydı. Millî Eğitim Basımevi (1968) ile Derleme Müdürlüğü'ndeki (1974) çalışmaları süresince 1000 Temel Eser dizisinin seçim ve basım süreçlerine katkı sağladı. Siyasi değişimin ardından görevden alındı; 1976'daki emekliliğine dek İstanbul Millî Eğitim Müdür Yardımcılığı ve Davutpaşa Ortaokulu kütüphane memurluğu yaptı.
Emekliliğinin hemen ardından yarım kalan projesini, Tercüman gazetesinin Kervan Kitapçılık bünyesinde 1001 Temel Eser adı altında sürdürdü. Boğaziçi, Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi ve Zaman başta olmak üzere pek çok yayın organında köşe yazarlığı yaptı.
Yazarlık serüveni erken yaşlarda başladı: 1948'de Sivas'ta çıkan Hakikat gazetesinde ilk hikâyeleri yayımlandı. 1950'de Ergene Pars takma adıyla Milliyet'te bir hikâye çıkardı; 1955'te Abdürrezzak Efendi adlı ilk kitabıyla okuyucu karşısına geçti. Roman evreninde Malazgirt zaferinden İstanbul'un fethine uzanan Türk tarihini aktaran Selçuklu ve Osmanlı üçlemeleriyle tanındı; sonraki yapıtlarında Cumhuriyet döneminin toplumsal kırılmalarına yöneldi. Kıbrıs'ın dört bin yıllık tarihini sekiz ciltte anlattığı Sabır Ağacı (1992) ile ..Ve Çanakkale üçlemesi (1989) en kapsamlı eserleri arasında yer alır.
Tiyatro alanında da üretken olan Sepetçioğlu'nun Büyük Otmarlar oyunu 1967'de İstanbul Üniversitesi Talebe Birliği Gençlik Tiyatrosu'nca sahnelendi ve Avrupa Üniversitelerarası Tiyatro Festivali'nde en iyi oyun seçildi. Trampacılar ise 1968'de İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahneye taşındı.
Ödüller ve Son Dönem
Yarım asrı aşan edebiyat yaşamında birçok ödüle değer görüldü:
- MEB Ödülü — Çardaklı Bakıcı oyunu (1968)
- Avrupa Üniversitelerarası Tiyatro Festivali En İyi Oyun — Büyük Otmarlar
- Türkiye Millî Kültür Vakfı Kültür Armağanı (1980 ve 1981)
- Türkiye Yazarlar Birliği Yılın Romanı — ..Ve Çanakkale 3 (Döndüler) (1989)
- İLESAM Üstün Hizmet Beratı (1994)
- Atatürk Dil-Tarih Kurumu Şeref Üyeliği (1998)
Roman, hikâye, tiyatro, araştırma ve çocuk kitabı gibi pek çok türde eser veren Sepetçioğlu, Türk tarihini ve kültürel belleği edebiyatın malzemesine dönüştüren çok yönlü bir kalem olarak Türk edebiyatındaki yerini korumaktadır.