Leyla Ruhan Okyay, 1952 yılında Kırklareli’nin Alpullu ilcesinde dünyaya gelmiş; mimari eğitiminin üzerine öykü, roman ve sanat yazıcılığını inşa ederek iki ayrı mesleği tek bir yaşamda buluşturmuş bir yazardır. İlköğretimini Silivri Turgut Reis İlkokulu’nda tamamlayan Okyay, orta ve lise yıllarını Kandilli Kız Lisesi’nde geçirdi. Ardından İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi
Mimar Kimliği ve Akademik Çalışmalar
Mezuniyetinin hemen ardından İTÜ Mimarlık Tarihi ve Restorasyon Enstitüsü’nde kent koruma projelerine katılan Okyay, yüksek lisansını da aynı alanda sürdürdü. Safranbolu’da Bir Koruma Örneği başlığını taşıyan tezi, tarihi dokuların korunması konusundaki titizliğinin yansımasıydı. Çeşitli mimarlık atölyelerinde de görev yapan Okyay, bu dönemde edindiği mekan duyarlılığını zamanla yazıya taşıdı.
Edebiyat Dünyasına Adımı
1997 yılında Varlık dergisinin “Ustaların Seçtikleri” köşesinde, Nezihe Meriç tarafından seçilen Düş adlı öyksü geniş okuyucu kitlesine ulaştı. Bu çıkışın ardından öykü, röportaj ve sanat yazıları düznelerde sesini duyurdu:
- Varlık ve Adam Öykü dergileri
- Cumhuriyet ve Radikal gazeteleri
- E dergisi, Parşömen, Sanat Çevresi, Aykırı Sanat ve Beş Parmak dergileri
2000 yılında farklı bir sorumluluk üstlendi: Birecik Barajı’nın suları altında kalan köylerin dramnı anlatan, on beş öykücü ve çizer Tan Oral’ın bir araya geldiği Fırat’a Karışan Öyküler adlı kolektif kitabın koordinatörlüğünü üstlendi. 2006’da ise Alman okuyucular için hazırlanan Liebe, Lügen and Gespenster antolojisinde Türk edebiyatını temsilen on dokuz yazar arasında yer aldı.
Romançı Yönü ve Ödüller
Genç okuyuculara seslenen “Leylek Havada” romanı, ona 2012 yılında Çocuk ve Gençlik Yayınları Derneği (ÇGYD) Yılın En İyi Gençlik Romanı ödülünü kazandırdı. İstanbul’da yaşayan Okyay’ın bir kızı bulunuyor. Yayımladığı kitapları şunlardır:
- Hayal Kız (2014)
- Leylek Havada (2012)
- Yeşilköy Bizim Köyden Trenler Geçer (2012)
- Çilesine Aşık (2010)
- Geyikli Orman (2003)
- Gölgesi Güz (2000)