Enzo Ferrari Kimdir?

Çocukluğu ve gençliği

Enzo Anselmo Giuseppe Maria Ferrari, doğum belgesi 20 Şubat 1898'i gösterse de 18 Şubat 1898'de İtalya'nın Modena kasabasında doğdu. Babası orta çapta bir işletme sahibiydi. Küçükken üç hayali vardı: opera sanatçısı olmak, spor muhabiri olmak ve yarış pilotu olmak. Birincisi için pek yeteneği yoktu, ikincisi için çaba göstermedi; ancak üçüncü tutkusu, dünyada unutulmayacak bir isim yarattı. 1916'da İtalya Birinci Dünya Savaşı'nda olduğu için babası ve ağabeyi askere alındı; ikisini de savaş sırasındaki İspanyol gribi salgınında kaybetti. Başlangıçta engeli nedeniyle askerliğe alınmayan Ferrari sonradan orduya kabul edildi, bir iki ayını cephe gerisinde katırları nallayarak geçirdi. 1918'de yeniden baş gösteren grip salgınında hastalandı, hastalığı atlattı ve ordudan ayrıldı.

Yarış kariyeri

Eve döndüğünde dul annesine bakmak ve hayalini gerçekleştirmek için Fiat'a başvurdu; savaş sonrası İtalya'nın ekonomik durumu felaket olduğu ve işsizlik tırmandığı için reddedildi. Ardından Vespa için test sürüşleri yapmaya başladı. Buradan katıldığı yarışlarda gösterdiği başarı sayesinde 1920'de Alfa Romeo'da çalışmaya başladı. Mussolini'nin iktidara gelmesiyle İtalya'da faşizm yükseldi; İtalya adına kazandığı başarılarla Mussolini'nin dikkatini çeken Ferrari, Cavaliere dell'ordine della Corona d'Italia nişanını aldı. 1920'lerin ortasında bunalımlı bir dönem geçirip yarışmayı bıraktı, 1927'de pistlere döndü ve oğlu 1932'de doğana kadar Alfa Romeo için yarıştı. Oğlunun doğumunun ardından pilotluğu bırakıp hayalindeki otomobilleri üretmeye odaklandı; yine de Alfa Romeo'nun isteği üzerine uzun süre firmada direktörlük yaptı. Kurduğu yarış takımı Scuderia Ferrari başarı gösterdi ve Alfa Romeo'nun resmî takımı oldu.

Ferrari markasının kuruluşu

1939'da Ferrari markasının atası olan Auto Avio Costruzioni şirketini kurdu. İkinci Dünya Savaşı sırasında fabrikası bombalanınca bugün de markanın merkezi olan Maranello'ya taşındı. 1946'da kendi adını taşıyacak ilk arabayı tasarladı; ardından Ferrari 250 ve Ferrari 250GT geldi. 1950'ler İtalyan ekonomisinin yükseldiği ve İtalyan mallarına talebin arttığı bir dönemdi, Ferrari'nin işleri de bu yükselişe paralel gelişti. Bu dönem, oğlu Dino'nun ölümüyle Enzo için sona erdi. Eşi Laura'dan boşanıp fabrikada yaşamaya başlayan Ferrari'nin işleri kötüye gitmeye başladı. Test sürücülerinin yaşadığı kazalar nedeniyle birçok davayla uğraştı ve sıkı güvenlik kuralları getirmek zorunda kaldı.

Fiat ortaklığı ve ölümü

1960'larda İtalya yeni bir ekonomik krize girdi; yükselen enflasyon nedeniyle işçilerin ayaklanması fabrikatörleri ve Ferrari'yi zora soktu. Şirketin hisselerinin bir bölümünü 1965'te Fiat'a satan Ferrari, 1969'da hisselerinin yüzde 90'ını Fiat'a devretmek zorunda kaldı, ancak ölümüne kadar işinin başında kaldı. 1971'de başkanlıktan ayrılsa da 1988'e kadar şirketin işlerinin kontrolünü elinde tuttu. Son yıllarında l'Ingegnere ("Mühendis"), il Grande Vecchio ("Büyük yaşlı adam"), il Cavaliere ("Şövalye"), il Mago ("Büyücü") ve il Patriarca ("Aile reisi") lakaplarıyla anıldı. Ölmeden önce görüp takdir ettiği son Ferrari otomobili F40 oldu. 14 Ağustos 1988'de öldü.

Kaynakça: Bu biyografi, Vikipedi'deki Enzo Ferrari maddesinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.