Kırıkkale

Kırıkkale, İç Anadolu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak bölümünde stratejik bir konumda yer alır. Türkiye'nin ulaşım ağında "kilit" noktası olan şehir; Doğu Anadolu, Karadeniz ve Güneydoğu Anadolu bölgelerini batıya bağlayan 43 ilin geçiş güzergahı üzerindedir. Ankara, Çankırı, Çorum, Yozgat ve Kırşehir ile komşu olan ilin toprakları Kızılırmak'ın her iki yakasına yayılır. Dalgalı düzlükler ve plato görünümlü alanlardan oluşan bu bölgede, kışların soğuk ve kar yağışlı, yazların ise sıcak ve kurak geçtiği karasal iklim hakimdir.

Şehrin ismi, bölgedeki Kırıkköyü ile merkezdeki Kaletepe'nin birleşiminden doğan bir yakıştırma olarak kabul görse de Osmanlı arşiv belgelerinde bölge "Kırıkkal" adıyla geçer. Uzun yıllar başkent Ankara'nın bir ilçesi olan yerleşim, 21 Haziran 1989 tarihinde çıkarılan yasayla il statüsü kazanmıştır. Bu idari dönüşümün ardından ilk valisinin göreve başlamasıyla birlikte şehir, bağımsız bir il kimliğiyle gelişimini sürdürmeye başlamıştır.

Türkiye'nin savunma ve petro-kimya sanayisinin can damarı olan şehir, bünyesinde barındırdığı dev tesislerle önemli bir üretim merkezidir. Tüpraş Orta Anadolu Rafinerisi'nin yanı sıra ağır silah, mühimmat, çelik ve barut gibi stratejik alanlarda faaliyet gösteren çok sayıda Makine ve Kimya Endüstrisi fabrikasına ev sahipliği yapar. Sanayideki bu güçlü altyapıya karşın halkın büyük çoğunluğu tarım ve hayvancılıkla uğraşır. Başta buğday olmak üzere arpa, şeker pancarı ve çeşitli meyvelerin yetiştirildiği ilde geleneksel halı ve kilim dokumacılığı da ekonomik hayatın bir parçasını oluşturur.

Bugün dokuz ilçesi ve on bir belediyesi bulunan Kırıkkale, 71 trafik kodunu taşır. Tektonik çöküntüler sonucu oluşan ve alüvyal dolgularla zenginleşen geniş ovaları, şehrin hem yerleşim düzenini hem de tarımsal potansiyelini belirler. Bünyesindeki seksen sekiz mahalle ve yüz seksen beş köyüyle İç Anadolu'nun ortasında yer alan bu yerleşim, ağır sanayi kimliği ile tarımsal mirası harmanlayan yapısıyla gelişimini sürdürür.