Giresun

Giresun, Karadeniz Bölgesi’nin doğusunda, denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde yer alır. Aksu ve Batlama vadileri arasında uzanan şehrin tam karşısında Giresun Adası yükselir. Doğuda Trabzon, batıda Ordu, güneyde ise Gümüşhane, Erzincan ve Sivas illeriyle komşuluk yapar. Kıyı şeridindeki dar düzlüklerin hemen ardından yükselen engebeli dağlar, derin vadiler ve dik kıyılar geniş bir alan kaplar. Giresun Dağları, sahil şeridi ile güneydeki Kelkit Çayı Vadisi arasında kentin coğrafi yapısını belirler.

Tarihsel kökeni bir Miletos kolonisi olan Kerasus'a dayanan şehir, ismini bölgedeki yabani kiraz ağaçlarından veya yarımadanın boynuza benzeyen şeklinden alır. Emir Oğlu Süleyman Bey tarafından 1397 yılında fethedilen bölge, Türk yurdu haline gelmiş ve Osmanlı kayıtlarında Vilayet-i Çepni adını taşımıştır. Horasan’dan gelen Çepni Türkmenlerinin yerleştiği bu topraklar, o tarihten bu yana düşman işgali görmemiştir. Mustafa Kemal Atatürk’ün kişisel muhafızları olan Topal Osman ve silah arkadaşlarının memleketi olan kent, 1923 yılında il statüsüne geçmiştir.

Şehrin ekonomik kimliğinin merkezinde dünyaca ünlü fındık üretimi yer alır. Fındığı ile tanınan Giresun, aynı zamanda kirazın bütün dünyaya yayıldığı ana merkezdir. Tarih boyunca İpek Yolu üzerindeki limanların ve gümüş madenlerinin güvenliğini sağlayan stratejik bir nokta vazifesi görmüştür. Bugün de bu tarımsal zenginlik, kentin en temel üretim kaynağını oluşturur.

Günümüzde 16 ilçesi bulunan Giresun, 28 trafik koduyla Karadeniz'in önemli merkezleri arasındadır. Yerli halkın büyük çoğunluğunu oluşturan Çepniler, bölgenin kültürel dokusunu canlı tutar. Merkez, Tirebolu ve Görele gibi köklü ilçelerin yanına zamanla Şebinkarahisar, Bulancak ve Espiye gibi yeni idari birimlerin eklenmesiyle şehir bugünkü sınırlarına ulaşmıştır. Kent, hem sahil şeridindeki yerleşimleri hem de iç kesimlerdeki coğrafi zenginliğiyle Karadeniz’in karakteristik bir yapısını yansıtır.