Eskişehir

İç Anadolu Bölgesi’nin kuzeybatısında yer alan Eskişehir, Sakarya Nehri ve Porsuk Çayı gibi iki büyük akarsuyun havzasında bulunur. Komşuları Ankara, Afyonkarahisar ve Kütahya ile çevrili olan şehirde, steplerden meşe ve karaçam ormanlarına uzanan zengin bir bitki örtüsü çeşitliliği vardır. Porsuk ve Gökçekaya barajları bölgenin su ihtiyacını karşılarken, dere kenarlarındaki söğüt ve kavak korulukları coğrafi dokuyu tamamlar.

Şehrin tarihsel kimliğini, yaklaşık beş bin yıldır kullanılan ve "deniz köpüğü" olarak anılan lületaşı belirler. 1936 yılında Atatürk’ün isteğiyle Türkmen Dağı’ndan şehre taşınan Kalabak suyu, kentin yerel kültüründe vazgeçilmez bir simge haline gelmiştir. Ankara, Konya ve Kayseri’den sonra bölgenin en büyük dördüncü yerleşimi olan il, geçmişten bugüne yer altı ve yer üstü kaynaklarını koruyarak taşır.

Ekonomik üretimde Türkiye’nin tek lületaşı kaynağı olan şehir, bu değerli madeni süs eşyası, pipo ve uzay gemisi izolasyon malzemesi olarak işler. Kırka bölgesindeki zengin bor rezervleri ve tinkal madeni işletmeleri, kenti madencilik alanında stratejik bir noktaya taşır. Ayrıca, Türkiye’nin en kaliteli içme suları arasında gösterilen Kalabak suyunun dağıtımı ve pazarlanması kentin ticari hayatında önemli bir yer tutar.

Günümüzde 920 binin üzerinde nüfusa ev sahipliği yapan kent, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin muharip hava kuvvetleri ve ana jet üslerine merkezlik yapar. Hem sivil hem askeri havacılık faaliyetlerinin yürütüldüğü Hasan Polatkan Havalimanı ulaşım altyapısını güçlendirirken, 26 trafik plaka kodlu il İç Anadolu’nun dinamik yapısını temsil eder. Şehir, endüstriyel tesisleri ve savunma sanayi birlikleriyle bölgenin gelişmiş merkezlerinden biri olarak faaliyetlerini sürdürür.