İstanbul'un Fatih ilçesi İskenderpaşa mahallesinde konumlanan Ahmediye (Orta) Camii, ilk olarak 1527 yılında Pargalı İbrahim Paşa (Maktul İbrahim Paşa) tarafından Yeniçeri Ortaları için inşa ettirilmiştir. Yapının mimarı Mimar Sinan'dır. O dönemde buradaki Yeniçeri odalarının tam ortasında inşa edildiği için halk arasında Orta Camii olarak da anılmaktadır. Cami, Etmeydanı semti sınırlarında, Vatan Caddesi'nden Fatih'e yukarı çıkan Aile Sokağı'nın Öksüzler Sokağı ve Karakadı Sokağı ile çapraz kesiştiği noktada yer alır.
Tarihi süreçte ciddi hasarlar gören yapı, 1826 yılında Yeniçeri Ocaklarının topa tutulması esnasındaki yıkımlardan etkilenmiştir. Caminin üzerinde yer alan kitabeye göre, yıkılışın ardından yeniden inşa edilmesi ise 1913 yılında gerçekleşmiştir. İbadethane, İskenderpaşa muhtarlığına bitişik konumda bulunmaktadır.
Mimari açıdan sekizgen planlı ve kâgir yapıda olan caminin çatı ve pencereleri ahşap malzemeden üretilmiştir. Her duvarda altlı üstlü dörder pencere yer almaktadır. Caddeden 3 metre yüksekte bulunan caminin alt kısmı mahzendir ve günümüzde tuvalet olarak kullanılmaktadır. Yapı, alçak duvarları yüksek parmaklıklarla çevrili bir dış duvar içerisindeki geniş bir bahçenin ortasında bulunur. Bahçedeki çam ağaçları, caminin 15 metrelik minaresinin boyuna ulaşmaktadır.
Caminin dış cephesi açık yeşil, çatı ve tavanı ise koyu yeşil renktedir. Üst alınlığında talik yazıyla bir ayetin yer aldığı kıble kapısından girildiğinde, camiye bitişik olan giriş bölümünde bir ayakkabılık yer alır. Ana kapıdan sahına girerken sağdan çıkan merdiven üst kata ulaşım sağlar. Ahmediye Camii'nin tam karşısında, köşede ise üzeri mermer kitabelerle kaplı olan ve zamanla yok olmaya yüz tutmuş kaderine terk edilmiş metruk bir bölüm yer almaktadır.