Karabük

Karadeniz Bölgesi'nde Türkiye'nin kuzeyinde yer alan Karabük, ismini "siyah" veya "kuzey" manasına gelen kara ile "çalılık" veya "dere kenarındaki arazi" anlamını taşıyan bük kelimelerinden alır. Osmanlı tahrir defterlerinde rastlanan bir Türkmen topluluğu, şehir isminin kaynağına işaret eder. Bölge, bünyesinde barındırdığı höyük ve tümülüslerle çok eski devirlere dayanan köklü bir coğrafi kimliği temsil eder.

Yörenin tarihsel geçmişi Erken Tunç Devri’ne kadar uzanır ve Eskipazar’daki Yazıboy köyü en eski yerleşim yeri olarak öne çıkar. Hititler Eflani bölgesini Haluna adıyla yerleşime açarken, Frigler Ovacık'ta yerleşim alanları kurmuştur. Romalılar, stratejik savunma üssü olarak kullandıkları bölgede orman ve maden kaynaklarını işlemiş, Hadrianapolis ve Kimistene gibi önemli kentler inşa etmiştir. Bitinya Krallığı ise bölge savunmasını sağlamak amacıyla Eflani’de askeri üsler ve Phylomenes Yurdu adını taşıyan yerleşim alanları meydana getirmiştir.

Ankara-Zonguldak demiryolunun 1935 yılında açılması ve kömür yataklarına olan yakınlık, bölgenin ekonomik kaderini değiştirmiştir. Atatürk'ün talimatıyla 3 Nisan 1937'de İsmet İnönü’nün temelini attığı Karabük Demir Çelik Fabrikası, kentin sanayi merkezi haline gelmesini sağlamıştır. Demir yolu ile sağlanan taşıma imkânları sayesinde kurulan bu dev tesis, günümüzde de şehrin en temel geçim kaynağını oluşturur.

Eskiden Safranbolu’ya bağlı on üç haneli küçük bir mahalle olan yerleşim, sanayi atılımıyla hızla büyüyerek 6 Haziran 1995’te Türkiye’nin yetmiş sekizinci ili statüsünü kazanmıştır. Günümüzde 250.478 nüfusa sahip olan il; Safranbolu, Eflani, Yenice, Eskipazar ve Ovacık ilçelerinin birleşmesiyle bugünkü idari yapısına kavuşmuştur. Şehir, trafik plaka kodu olan 78 ile Karadeniz'in sanayi ve tarih mirasını bir arada yaşatır.