Türk dini hayatında derin izler bırakan din görevlisi Timurtaş Uçar, 20 Mayıs 1944 tarihinde Elazığ'da dünyaya gözlerini açtı. İmamlık, vaizlik ve müftülük gibi çeşitli kademelerde hizmet veren Uçar, hitabet yeteneği ve cesur açıklamalarıyla geniş kitlelerin ilgisini çekmeyi başardı. Özellikle minberlerden yaptığı etkileyici konuşmalarıyla hafızalara kazınan ünlü vaiz, bu dinamik hitabeti nedeniyle kariyeri boyunca pek çok hukuki soruşturmaya uğradı ve iddialara göre çeşitli işkencelere maruz kaldı. Yaşamının son anına dek inandığı değerleri savunmaktan geri durmayan Uçar, 15 Ekim 2000'de İstanbul'da geçirdiği ani bir kalp rahatsızlığı sonucu aramızdan ayrıldı.
İlk Yılları ve Eğitim Hayatı
Gençlik yıllarında eğitim almak amacıyla İstanbul yolunu tutan Timurtaş Uçar, ilk ve orta öğrenim kademelerini bu kadim şehirde tamamladı. Dini bilimlere duyduğu ilgi onu İmam Hatip Lisesi'ne yönlendirdi. Lise eğitimi esnasında Türk İslam dünyasının saygın isimlerinden ders alma şansına erişti. Kendisine hocalık yapan değerli şahsiyetler arasında şunlar yer almaktadır:
- Cumhuriyet döneminin önemli ilim insanlarından Ömer Nasuhi Bilmen
- Hadis ve fıkıh alanındaki çalışmalarıyla tanınan Ahmet Davudoğlu
- Edebiyatçı ve mütefekkir Mahir İz
Lise sıralarından mezun olunca İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü çatısı altında yükseköğrenimine adım attı. Akademik hayatını devam ettirirken aynı zamanda cami kürsülerinde yaptığı heyecanlı konuşmalarla genç yaşta adından söz ettirmeyi başardı.
Kürsüdeki Mücadele ve Zorlu Görev Yılları
Mezuniyetinin ardından Anadolu'nun farklı bölgelerinde görev alan din görevlisi, ilk olarak Malatya'da vaizlik yaptı. Ardından Muş ilinde müftü vekilliği vazifesini başarıyla üstlendi. 1976 yılına gelindiğinde, Süleyman Ateş'in Diyanet İşleri Başkanlığı makamına geçmesiyle birlikte İstanbul Müftü Başmuavini olarak atandı. Bu atama onun meslek hayatında önemli bir dönüm noktası oldu. Başmuavinlik görevinin yanı sıra tarihi Şehzadebaşı ve Eminönü Yeni Camii minberlerinde 1979 senesine dek etkili vaazlar verdi. Ancak ülkedeki siyasi çalkantılar onun da hayatını derinden etkiledi. 1980 askeri müdahalesi sonrasında mevcut idari görevinden ani bir şekilde uzaklaştırılan ünlü hatip, Beykoz ilçesine bağlı bulunan Çavuşbaşı köyüne imam hatip olarak atanarak burada mütevazı bir yaşam sürdü. Yıllarca bu köyde görev yaptıktan sonra 1990 senesinde Ümraniye İMES Sanayi Camii kadrosuna tayin edildi.
Emeklilik Dönemi ve Vefatı
Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde tam otuz iki yıl boyunca özveriyle çalışan Uçar, 1999 yılının başlarında emeklilik kararı aldı. Resmi kayıtlara göre 26 Şubat 1999 tarihinde, görev yaptığı son yer olan Ümraniye Müftülüğüne bağlı İMES Sanayi Camii bünyesindeki vazifesinden ayrılan Uçar, uzun yıllar sürdürdüğü resmi memuriyet hayatını böylece noktalamış oldu. Emeklilik günlerinde dinlenmek yerine toplumu aydınlatma misyonunu sürdürmeyi tercih etti. Hem yurt içinde hem de yurt dışında gerçekleştirdiği çeşitli programlarla vaazlarına ara vermeden devam etti. Yaşamı boyunca sürdürdüğü bu yoğun tempo, 15 Ekim 2000 tarihinde son buldu. Geçirdiği ani bir kalp krizi neticesinde İstanbul'da vefat eden ünlü hatip, geride ses getiren vaazlar bıraktı.