Teoman Alpay, Çanakkale’de Mart 1932’de dünyaya gelmiş; söz yazarlığı ve besteciliğiyle Türk müğiğine damga vurmuş, milyonluk satış rekorlarına imza atmış bir sanatkardır. Annesi Zehra Hanım, babası dâvâ vekili Ahmet Alpay’dır. Öğrenim hayatına Çanakkale’de başlayan Alpay, lise eğitimini Balıkesir Lisesi’nde tamamladı. 1959’da Ankara Devlet Konservatuvarı Kompozisyon Bölümü’nden mezun olarak müzik kariyerinin akademik temellerini attı.
Radyo Yılları ve Yükseliş
Basın Yayın Genel Müdurlüğü’nde memur olarak görev yaparken Ankara Radyosu’nun açtığı ud sınavını kazandı; böylece saz sanatçıları kadrosuna girdi. Kısa sürede kıdemini kanıtlayan Alpay, Türkiye’nin o dönemdeki en genç Ankara Radyosu Türk Müziği Yayınları Şefi unvanını elde etti. Bir süre Erzurum Radyosu Müdürlüğü’nü de yüriten Alpay, yöneticilik görevini sanat üretimiyle bir arada taşıdı.
Müzikte Dönem Yaratan Eserler
1967’nin Eylül ayında güftesini kaleme aldığı “Samanyolu”, Metin Bükey’in bestesiyle Berkant Akgürgen’in sesinde hayat buldu. 45’lik plağı bir milyonun üzerinde satış yaparak Akgürgen’e platin plak kazandırdı; parça on yıllar sonra bile dinlenmeye devam etmektedir. Kendi seslendirdiği “Nasıl Geçti Habersiz”, 1972 yılının şarkısı seçildi. Şu eserler de dönemlerinde derecelere girdi:
- Gökyüzünde Yalnız Gezen Yıldızlar
- Buruk Acı (“Gurbet içimde bir ok her şey bana yabancı”)
- Sarmaşık Gülleri (“Yalnız kalan rühumun acısı çok derindir”)
1980’de Türk müziği alanında son on yılın en iyi bestecisi seçildi. 1997’de ise İstanbul FM dinleyicileri “Kalbimi Kıra Kıra” isimli eserini yılın en beğenilen parçası ilan etti; Alpay bu ödülü Atatürk Kültür Merkezi’nde altın plaket olarak teslim aldı. Eserleri yurt dışında özellikle Fransa, Belçika, Hollanda ve Almanya’da icra edildi.
Son Yıllar ve Miras
1970’lerden itibaren Çanakkale’ye yerleşen Alpay, DSİ idaresinden emekli oldu. Eşi Ruhsar Alpay ve iki oğlu Cüneyt ile Kürşat ile özel yaşamını sürdürdü. 9 Haziran 1992’de Çanakkale Belediye Meclisi’nin kararıyla Esenler Mahallesi’ndeki bir caddeye adı verildi. Yanaşık diyabetin tetiklediği damar tıkanıklığı nedeniyle 22 gün Çanakkale SSK Hastanesi’nde tedavi gördü; sağ bacağı kesilmek zorunda kalındı. 13 Şubat 2005’te 73 yaşında Çanakkale’de hayata veda etti. Vasiyeti doğrultusunda mezarı başında klarnetle “Ölürüm Türkiye’m” çalındı; bu son istek, onun memleket sevgisinin sessiz ama güçlü bir özeti oldu.