Türk resim sanatının öncü isimlerinden biri olan empresyonist ressam Şeref Akdik, 1899 yılında İstanbul'un Fatih semtinde doğmuştur. Sanatçı, Reis-ül Hattatin olarak tanınan ünlü hattat babası Kamil Akdik'in yanında geleneksel estetikle erken yaşta tanıştı. Hem akademik disiplini hem de Paris'ten taşıdığı izlenimci esintileri harmanlayan usta sanatçı, Cumhuriyet döneminin toplumsal dönüşümünü ve Anadolu insanının günlük yaşantısını tuvallere yansıtmıştır. 1972 yılında aramızdan ayrılan ressam, geride ülke sanatının modernleşme sürecine ışık tutan zengin bir miras bırakmıştır.
Eğitim Hayatı ve Paris Yılları
Şeref Akdik, ilk ve orta öğrenimini Fatih Merkez Rüştiyesi'nde tamamladıktan sonra 1915'te Sanayi-i Nefise Mektebi'ne kabul edildi. Dönemin savaş koşulları sebebiyle eğitimine ara vermek zorunda kalan ressam, barışın ardından okuluna döndü. Burada M. Warnier, Ömer Adil ve İbrahim Çallı atölyelerinde çalışarak 1924 yılında mezun oldu. Öğrencilik yıllarında üretkenliğiyle dikkat çeken Akdik, 1916 yılında Türk Ressamlar Sergisi'ne, 1921 yılından itibaren de geleneksel Galatasaray Sergileri'ne eserler vermeye başladı. Mezuniyetinin ardından Gazi Osman Paşa Lisesi'nde bir yıl resim öğretmenliği yaptı.
Sanatçı, 1924 yılında düzenlenen yurt dışı burs sınavını kazanarak yeni bir ufka yelken açtı. Fransa'ya giden Akdik, burada Muhittin Sebati, Mahmut Cuda, Cevat Dereli ve Refik Fazıl Epikman ile birlikte Paris'te eğitim gördü. Julian Akademisi'nde Albert Laurens'in atölyesinde fırçasını geliştirdi ve 1928 yılında İstanbul'a geri döndü.
Müstakil Ressamlar Birliği ve Anadolu Yolculuğu
Yurda döndükten sonra Sivas Lisesi ve Ankara Öğretmen Okulu (Gazi Terbiye Mektebi) gibi kurumlarda resim öğretmenliği yaptı. Şeref Akdik, 1929'da Ankara Erkek Lisesi'nde görevliyken, Türk resim tarihinde çığır açacak olan Müstakil Ressamlar ve Heykeltraşlar Birliği'nin kuruluş kadrosunda yer aldı. Sanatçı; Hale Asaf, Cevat Dereli ve Nurullah Berk gibi öncü isimlerle birlikte 15 Temmuz 1929'da bu birliği hayata geçirdi. Daha sonra 1930 yılında Ankara Musiki Muallim Mektebi'ne atandı. İlk şahsi sergisini 1932 yılında Ankara Halkevi'nde açarak büyük beğeni topladı. Ardından İstanbul Erkek Öğretmen Okulu, Kadıköy Erkek Lisesi ve Haydar Paşa Lisesi gibi seçkin okullarda resim eğitmenliğini sürdürdü.
Akdik, 1935 yılında Türk resminin ikonik eserlerinden biri olan "Mektebe Kayıt" tablosunu yaptı. Bu yağlı boya çalışma, yeni kurulan Cumhuriyet'in eğitim seferberliğinin estetik bir belgesidir. Tabloda, köylü ailelerin kız ve erkek çocuklarıyla birlikte okula kayıt yaptırma anı, sınıf ortamındaki Türkiye haritası ve yeni takvim gibi detaylarla betimlenmiştir. Merkezdeki kız çocuğunun öğretmenle konuşması, dönemin kız çocuklarının eğitim alma mücadelesini ve toplumsal aydınlanmayı simgeler.
Sanatçı, 1940 yılında Halkevleri'nin ünlü "Yurt Gezisi" organizasyonu kapsamında Mersin'e gitti. 1943 yılında ise Erzincan'a giderek bölge halkının günlük yaşantısını ve yerel kıyafetlerini tuvallerine taşıdı. Anadolu insanının yaşam mücadelesini ve doğal zarafetini idealize ederek yansıtan bu tablolar, sanatçın halkçı ve gözlemci yönünü ortaya koyar.
Sanat Anlayışı, Mirası ve Olgunluk Dönemi
Şeref Akdik, sağlam bir desen yapısına ve inşacı bir kompozisyon anlayışına sahipti. Eserlerinde hem izlenimci hem de akademik tarzı başarıyla uygulayan sanatçı; büyük boyutlu figürler, portreler, natürmortlar ve peyzajlar üretmiştir. Ayrıca, babası Kâmil Akdik ile birlikte hüsnühat, ebru ve minyatür alanlarında da çalışmalar yaparak geleneksel Türk sanatlarına katıkıda bulunmuştur. Bu yönüyyle doğu ve batı kültürünü birleştiren özel bir sentez oluşturmuştur.
1948 yılında İstanbul Öğretmen Okulu'nda görev alan usta, 1951 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi kadrosuna katıldı. 1950'li yıllarla birlikte sanatçı, İstanbul'un güzide semtleri olan Çamlıca, Salacak ve Kalamış'ın eşsiz manzaralarına yöneldi. Bu dönemde İstanbul peyzajları resmetmeye ağırlık verdi. 1956 yılında gerçekleştirdiği 54,5 x 65 cm boyutundaki "Balıkçı Tekneleri" ve "Vilayet Tabloları" sergisine gönderdiği "Kütahya Kalesi" adlı yapıtı, bu dönemin dikkat çeken başarılarındandır. 1957 yılında ise İstanbul Belediyesi Beyoğlu Şehir Galerisi'nde retrospektif bir sergi açtı.
Akademi'den 1964 yılında emekli olan Akdik, resim çalışmalarına ara vermeden devam etti. İstanbul'un Anadolu yakası sahillerini konu alan peyzajlar, natürmortlar ve Cumhuriyet dönemi devrimlerini betimleyen büyük boyutlu kompozisyonlar yapsa da sanatçı kimliğinin yanında hattatlık mesleğini de sürdürdü. Moda'da açtığı özel resim atölyesinde birçok yeni sanatçı yetiştirdi. 1972 yılında vefat eden sanatçı, Karaca Ahmet Mezarlığı'na defnedilmiştir.