Soğuk Savaş yıllarının en sıra dışı casusluk hikayelerinden birinin başrolünde, Kırşehir doğumlu sıradan bir oto tamircisi yer alıyor. 10 Mart 1928 dünyaya gelen Hüseyin Yıldırım, Batı Berlin'deki Amerikan askeri kışlasında çalışırken, Amerika Birleşik Devletleri ordusunun en gizli belgelerini Doğu Bloku'na sızdıran devasa bir casusluk şebekesinin kilit ismi haline geldi. İstihbarat dünyasını sırsan bu gizli operasyonların kuryeliğini ve finansörlüğünü üstlenen Yıldırım, 1988 yılında yakalanarak Amerika'da ömür boyu hapse mahkum edildi. Yıllar süren tutukluluğun ardından, 2003 yılının son günlerinde iki ülke arasındaki anlaşma ile Türkiye'ye iade edilen casus, burada sadece bir gün cezaevinde kalarak özgür lüğüne kavuştu.
Gurbetçilikten Batı Berlin'deki Andrews Kışlası'na
Yıldırım'ın sıra dışı yaşam öyküsü, ailesinin Türkiye'den Almanya'ya işçi olarak göç etmesiyle başladı. 1970'li yıllarda dev otomotiv markası Mercedes-Benz bünyesinde otomotiv mühendisi olarak görev yapmaya başladı. Stuttgart yakınlarındaki bu fabrikada 1979 yılına kadar çalışmayı sürdürdü. Ardından yaşamının dönüm noktası olacak Batı Berlin'e geçiş yaptı. Burada, ABD Ordusu'na ait Andrews Kışlası'nda iş bularak sivil usta tamirci olarak çalışmaya başladı. Kışladaki oto zanaat atölyesinde Amerikan askerlerine otomotiv mekaniğinin inceliklerini öğretiyordu. Renkli, sosyal ve dışa dönük karakteriyle kışlada çok sevildi. Üyeler onu kısa sürede 'Der Meister' yani 'Usta' olarak çağırmaya başladı. Bu hareketli dönemde hayatına giren iki Amerikalı, Peggy Bie ve James Hall III, onun yazgısını tamamen değiştirecekti.
İhanet Ağı ve Deşifre Oluş Süreci
Yıldırım, kışlada tanıştığı James Hall III ile Doğu Almanya istihbaratı arasında köprü oldu. Amerikan ordusunun sırlarını Doğu Berlin'deki güvenli evlerde karşı tarafa aktaran ikili, yıllarca fark edilmeden çalıştı. Bu devasa ağın kuryeliğini ve para dağıtımını 'Der Meister' üstlenmişti. Ancak 22 Ağustos 1988'de, Doğu Berlin Humboldt Üniversitesi'nde profesör olan ve 'Hagen' kod adıyla ABD lehine casusluk yapan Manfred Severin Batı'ya kaçtı. Severin, Doğu Berlin'deki bir evde 'Paul' kod adlı bir Amerikan askerinin casusluk görüşmelerine tercümanlık yaptığını itiraf etti. Severin'in verdiği bu değerli ipuçları Amerikan Ordusu'nda geniş çaplı bir soruşturma dalgası başlattı ve yürütülen tahkikat sonucunda 'Paul' kod adlı hain askerin aslında James Hall III olduğu kesinleşti. Askerin Georgia'daki evi ve aracı didik didik arandı. Aramalarda sahte pasaportlar, senetler ve gizli askeri dökümanlar ele geçirildi. En önemlisi, kamyondaki elli dolarlık banknotlar üzerinde 'Der Meister' lakaplı oto tamircisinin parmak izleri tespit edildi. Hall, 20 Aralık 1988'de kelepçelendi. İki saatlik gizli kamera kaydında Hall, Yıldırım'ın aracılık yüklendiğini açıkça anlatıyordu. Soruşturma genişleyince Yıldırım'ın başka askerleri de ağına dâhil ettiği öğrenildi. FBI, bir gün sonra, 21 Aralık 1988'de Yıldırım'ı da kıskıvrak yakaladı.
Georgia'daki Richmond Hill adresinde gerçekleştirilen aramalarda ele geçirilen kritik unsurlar ise şunlardır:
- Şüpheli işlemlere ait çeşitli senetler
- Sahte kimlik oluşturmak için hazırlanmış sahte pasaport
- Amerika Birleşik Devletleri ordusuna ait gizli askeri belgeler
Ömür Boyu Hapisten Metris'te Bir Gün Özgürülğe
Amerika Birleşik Devletleri'nde ömür boyu hapis cezasına çarptırılan Yıldırım, uzun yıllar parmaklıklar arkasında kaldı. 29 Aralık 2003'te 09542-018 Federal Cezaevleri Bürosu numarasıyla Lompoc Federal Cezaevi'nden tahliye edildi. Türkiye ile ABD arasındaki esir değişim anlaşması doğrultusunda gizli operasyonla ülkesine özel olarak gönderildi. Türkiye'ye 30 Aralık 2003'te gizli yollarla getirilen Yıldırım, havaalanında savcı tarafından sorgulandıktan sonra İstanbul Bakırköy'de hakim karşısına çıkarıldı. Casusluk ve firar suçlarından toplam on yedi yıl hapis cezasına çarptırıldı. ABD'de çektiği cezalar düşülünce infaz yasal gereklilikler sebebiyle sadece bir güne indirildi. Kanuni prosedürlerin tamamlanması amacıyla İstanbul Metris Cezaevi'nde bir gece yattı. Yılın son günü olan 31 Aralık 2003'te özgür kılındı. Rahatsızlığı yüzünden hastanede tedavi gördükten sonra Almanya'dan gelen ailesiyle buluştu. Gazetecilere, otuz dokuz yıldır vatanına uğramadığını ve on sekiz senedir Türkçe konuşmadığını dile getirdi. Özgür casus, yaklaşık on beş sene sonra 27 Nisan 2004 tarihinde yeniden Berlin'e geri döndü.