Karadeniz'in hırçın dalgalarını ve samimi insan hikayelerini kemençesiyle buluşturan Hüseyin Dilaver, 1910 yılında Trabzon, Sürmene, Aksu'da hayata gözlerini açtı. Küçük yaşlardan itibaren doğup büyüdüğü köyünde kemençe çalmayı öğrenen yetenekli müzisyen, kendi bestelediği Karadeniz temalı benzersiz türküleri, özgün kemençe tekniği ve son derece geniş repertuarıyla geleneksel Türk halk müziğinde silinmez bir iz bıraktı. Kendi köyünde başladığı bu enstrüman yolculuğu, zamanla onun tüm hayatını şekillendiren temel unsur oldu.
Karadeniz'den Yükselen Özgün Ezgiler
Çocukluk yıllarında memleketinde kemençe çalmaya başlayan sanatçı, kısa sürede büyük bir repertuar biriktirdi. Hüseyin Dilaver, sanat yaşamı boyunca sadece enstrüman çalmakla yetinmedi. Edebi yeteneğini de konuşturan usta, kaleme aldığı Seyahat Destanı ile Cumhuriyet Destanı gibi önemli eserlerle adından söz ettirmeyi başardı. Trabzon'un yerel ezgilerini kendi süzgecinden geçiren sanatçı, kemençesi eşliğinde seslendirdiği Karadeniz temalı türkülerle halkın gönlünde taht kurdu.
Fırıncılıktan İstanbul Radyosu'na Uzanan Yol
Hayat mücadelesini sanatıyla birleştiren Hüseyin Dilaver, 1937 ile 1941 yılları arasında Trabzon'da fırıncılık yaparak geçimini sağladı. Ekmek teknesinin başında olduğu bu dönemde müzikten asla kopmadı ve Trabzon'daki halkevlerinde çeşitli müzik programları düzenledi. Trabzon'daki başarılı yılların ardından ekmek parasını kazanmak amacıyla sırasıyla şu şehirlerde bulundu:
- Karabük
- Adapazarı
- İstanbul
Kariyerinin olgunluk döneminde İstanbul'a yerleşen büyük usta, burada İstanbul Radyosu bünyesinde türkülerini seslendirerek geniş kitlelere ulaştı. Mikrofon başındaki performanslarının yanı sıra çıkardığı kasetler sayesinde ezgilerini tüm Türkiye'ye ulaştırma fırsatı yakaladı. Değerli müzisyen, 1964 yılında İstanbul'da hayata veda etti. Onun başlattığı bu müzikal mirası, günümüzde kendisi gibi kemençeci olan oğlu Fahrettin Dilaver başarıyla sürdürmektedir.