Giovanni Boccaccio, 1313 yılında İtalya'nın Floransa iline bağlı Certaldo beldesinde dünyaya gelen, İtalyan edebiyatında düzyazının doruk noktasını temsil eden öncü bir yazar ve şairdir. Babası bankacı Boccaccino di Chellino'nun evlilik dışı oğlu olarak doğan ve kendi kendini yetiştiren yazar, Dante ve Petrarca ile birlikte Orta Çağ'ın sonlarında İtalya'da Rönesans'ı başlatan ve Toskana lehçesini bir edebiyat dili haline getiren en önemli isimlerden biridir. Yaşamı boyunca kaleme aldığı eserleri ve en ünlü çalışması olan Decameron ile edebiyat dünyasında çığır açan bu büyük usta, hümanizm akımının temellerini atarak insan merkezli anlatıların öncülüğünü üstlenmiş ve 21 Aralık 1375 tarihinde 62 yaşında hayata gözlerini yummuştur.
Floransa ve Napoli Arasında Bir Gençlik Dönemi
Giovanni Boccaccio, 1313 senesinde İtalya'nın Certaldo bölgesinde dünyaya geldi. Küçük bir toprak sahibi ve bankacı olan babası Boccaccino di Chellino'nun evlilik dışı çocuğu olarak büyüyen Boccaccio, çocukluk yıllarında babasının evinde özel dersler alarak kendisini yetiştirdi. Ticaret ve bankacılık eğitimi alması amacıyla Napoli'ye gönderilen yazar, burada finansal işlerden ziyade entelektüel arayışlara yöneldi. Sürekli okuyarak Akdeniz kültürlerini inceleyen Boccaccio; astronomi, hukuk ve edebiyat alanlarına ilgi gösterdi ve Grekçe öğrendi. Şiirler ve öyküler kaleme almaya başlayan yazar, babasının Napoli'ye taşınması üzerine 1335 yılında bu şehre yerleşerek altı yıl orada yaşadı. Napoli'deki verimli yılların ardından Floransa'ya geri dönen Boccaccio, Studium bünyesinde hukuk eğitimi aldı. Bankacılık yerine hukuka yönelen sanatçı, özel yaşamında da hareketli dönemler geçirdi. 1330 yılında Mario ve Giulio adlarında iki evlilik dışı çocuk sahibi olan Boccaccio, bu yıllarda edebi çalışmalarına hız verdi. Fransız edebiyatının etkilerini barındıran Filostrato ve Teseida isimli şiir çalışmaları bu dönemin ürünleridir. Yazarın ilk eserleri arasında, 1335 yılında yazdığı beş kitaptan oluşan düzyazı çalışması "The Love Afflicted" ile 1340 yılında kaleme aldığı 12 kantodan oluşan iddialı destanı "The Book of Theseus" yer alır.
Veba Salgını ve Decameron'un Doğuşu
Floransa'da veba salgınının ardından 1341 yılında şehre dönen Giovanni Boccaccio, bu dönemin hemen sonrasında Ameto adlı eserini yazdı. Yazarın özel yaşantısındaki hareketlilik sürerken 1344 yılında Violante adında bir başka evlilik dışı çocuğu daha dünyaya geldi. Böylece Mario, Giulio ve Violante adlarında toplam üç çocuk babası olan Boccaccio için hayatının en büyük dönüm noktalarından biri 1348 yılında gerçekleşti. Floransa nüfusunun yaklaşık yüzde 75'inin ölümüne yol açan büyük veba salgını yazar üzerinde derin izler bıraktı. Bu felaket, en büyük başarısının temelini oluşturdu. Boccaccio, başyapıtı olan Decameron'u yazmaya 1349 yılında başladı. Eserini 1352 yılında tamamladı. Ancak yazar, 1370-1371 yıllarında kitabı yeniden kaleme aldı. Yunancada "on gün" anlamına gelen Decameron, on gün boyunca süren ve her gün için onar kısa öyküden oluşan toplamda 100 hikayelik bir bütündür. Boccaccio bu eseriyle, Orta Çağ'ın dini temaları yerine günlük olayları ve insan ilişkilerini samimi bir dille işlemiştir. Decameron sayesinde dünya edebiyatının ilk hikayecisi unvanını kazanan sanatçı, ilk roman yazarı olarak da kabul edilmektedir.
Son Yıllar ve Rönesans Edebiyatına Bırakılan Miras
Orta Çağ'ın sonlarında Dante Alighieri ve Francesco Petrarca ile İtalyan Rönesans'ını başlatan Giovanni Boccaccio, düzyazı alanında adeta bir devrim gerçekleştirmiştir. Toskana lehçesini kullanan bu üç büyük isim, yüzyıllarca Latincenin bir kolu olan İtalyan dilini saygın bir edebiyat dili mertebesine taşımıştir. Dante destanda, Petrarca şiirde, Boccaccio ise nesirde mükemmelliğe ulaşarak Rönesans hareketinin önünü açmışlardır. Boccaccio'nun olgunluk döneminde kaleme aldığı bir diğer önemli çalışma ise 1355-1374 yılları arasında yazdığı De Casibus Virorum Illustrium (Ünlü Adamların Kaderleri Üzerine) adlı dokuz ciltlik biyografik eserdir. Gotik sanat akımına uygun olarak yazılan bu çalışma, Hıristiyanlık ve Latin tarihine yön veren 174 farklı şahsiyetin yaşamını içerir. Eserin dokuzuncu cildi Türk tarihi açısından da ilginç ayrıntılar barındırır; zira bu bölümde Malazgirt Savaşı, Sultan Alp Arslan ile Romen Diyojen arasındaki mücadele ve Hz. Muhammed'e dair yazılar yer almaktadır. Yaşamının son yıllarını obezite sorunları ve çeşitli hastalıklarla mücadele ederek geçiren Giovanni Boccaccio, 21 Aralık 1375 tarihinde, 62 yaşındayken hayata veda etti. Geriye devasa bir edebi miras bıraktı.
Başlıca Eserleri
- Rime (1336)
- Filocolo (1338)
- Filostrato (1340)
- Teseida (1344)
- Elegia di Madonna Fiammetta (1353)
- Decameron (1373)
- Commento alla Commedia (1355-1374)
- De Casibus Virorum Illustrium (1355-1374)