Akhilleus (ya da Aşil), Teselya'nın Phytia şehrinde doğan, annesi tanrıça Tethys, babası ölümlü kral Peleus olan mitolojik bir kahramandır. Baba soyundan Zeus'a uzanan bu köken, ona yarı ilahi bir statü kazandırmış; Yunan mitolojisinin en güçlü ve en çok anılan figürlerinden biri haline gelmesini sağlamıştır.
Doğumu ve Efsanevi Güç
Tethys, oğlunu ölümsüz kılmak için doğumunun hemen ardından onu tılsımlı bir ateşe tuttu. Ancak kocası Peleus'un beklenmedik gelişi bu ritüeli yarıda kesti. Bir başka rivayette ise anne, bebeği Styks Irmağı'na daldırarak tüm bedenini akıntıya teslim etti — yalnızca tuttuğu topuk suyun dışında kaldı. Bu yüzden Akhilleus'un bedeni oka ve kılıca karşı kırılmaz bir zırha büründü; tek açık noktası o suya değmeyen sol topuğuydu.
Yetiştiriciliğini Kentor Khiron üstlendi. Khiron ona okçuluğu ve yara iyileştirme sanatını öğretti; cesaret ve yılmazlık kazansın diye de arslan iliğiyle besledi. Sonuç çarpıcıydı: Akhilleus daha altı yaşındayken arslanları yere seriyor, koşan geyikleri yakalıyordu.
Kaderin İki Seçeneği
Akhilleus için kehanet, iki yoldan birini gösteriyordu: kısa ama şan ve zaferle dolu bir ömür ya da uzun ama sönük, sıradan bir yaşam. Kahraman bu ikinci yolu hiç tercih etmedi.
Truva Savaşı ve Ölümü
Yunan ozanı Homeros'un MÖ 720'lerde kaleme aldığı, on altı bin dizeden oluşan İlyada destanında Akhilleus, Yunan ordusunun tartışmasız en büyük savaşçısı olarak merkeze alınır. Truvalı Helen'i geri kazanmak için girişilen bu büyük sefere, kendi ölümünü önceden bilerek katıldı; adının ölümsüzleşmesi uğruna hayatını göze aldı.
Savaşın sonunda Truvalı prens Paris, onu tesadüfen sol topuğundan zehirli bir okla vurdu. Bu tek zayıf noktasına isabet eden ok, efsanevi kahramanın hayatına son verdi. O günden bu yana topuk bölgesindeki tendon, tıp literatüründe aşil tendonu adıyla anılmaktadır.