Hatay

Türkiye’nin en güneyinde konumlanan Hatay, Akdeniz Bölgesi’nin doğu ucunda stratejik bir coğrafi kimliğe sahiptir. Akdeniz’in doğu kıyısında uzanan ilin yönetim merkezi Antakya’dır. Coğrafi sınırları itibarıyla doğu ve güney yönlerinde Suriye ile komşuluk eden ilin kuzeyinde Osmaniye, kuzeybatısında Adana ve kuzeydoğusunda Gaziantep bulunur. Akdeniz’in doğu şeridinde geniş bir alana yayılan bu yerleşim bölgesi, hem kıyı şeridi hem de merkezi noktalarıyla bölgenin güney kapısını oluşturur.

Tarihsel kimliği milattan önce yüz bin yıl öncesine kadar uzanan şehir, Anadolu’nun en eski yerleşim merkezlerinden biridir. Tunç Çağı’ndan itibaren Akad, Hitit ve Mısır gibi imparatorlukların egemenliğine giren topraklar, zamanla Asur, Babil ve Pers hakimiyetine tanıklık etti. Helenistik dönemde Seleukos İmparatorluğu’nun merkezi olarak dört önemli Yunan kentine ev sahipliği yapan bölge, Roma İmparatorluğu döneminde ise Suriye eyaletinin başkenti olarak görev yaptı. Orta Çağ süresince farklı Arap hanedanları bu toprakları kontrol ederken, bölge Osmanlı döneminde İskenderun Sancağı ismiyle Halep Eyaleti’ne bağlı bir birim olarak varlığını sürdürdü.

Modern ismini 1930’lu yıllarda kazanan Hatay, Cumhuriyetin kuruluş yıllarında yürütülen siyasi süreçler sonucunda bugünkü adını aldı. Bölgeye bu ismin verilmesinde, yöreye yerleşen topluluklara dair yapılan akademik çalışmalar ve Hitit mirasına atıfta bulunan görüşler etkili oldu. 1940 yılında resmen vilayet statüsü kazanan il, günümüzde bir buçuk milyonu aşan nüfusuyla gelişen ve büyüyen bir şehirdir. Plaka kodu otuz bir olan kent, antik çağlardan günümüze ulaşan Aççana Höyük ve Tell Tayinat gibi arkeolojik alanlarıyla geçmişin izlerini bugünlere taşır.