Oğuzlar (Karabörk Divanı) Tarihi ve Kurucusu
Çorum ilinin engebeli coğrafyasında yer alan tarihi bir ilçe olan Oğuzlar, eski ismiyle Karabörk divanı olarak bilinmektedir. İlçenin kurucusu, 13. yüzyılda yaşamış olan ve Hacı Bektaşi Veli'nin ardıllarından biri kabul edilen Karadonlu Can Baba'dır. Karadonlu Can Baba'nın kabri türbe biçiminde olup, bugün kendi adı ile anılan Karadonlu Mahallesi'ndeki Oğuzlar İlçe Müftülüğü sınırları içerisinde ziyaret edilebilmektedir.
Köyden İlçeye Oğuzlar'ın İdari Tarihi
Tarihsel gelişim sürecinde 1964 yılına kadar İskilip ilçesine bağlı Karaviran isimli bir köy olan yerleşim yerinin adı, o yıl Karaören olarak değiştirilmiş ve bucağa dönüştürülmüştür. Bölge, 9 Mayıs 1990 tarihinde ise "Oğuzlar" adını alarak resmi olarak Çorum iline bağlı bir ilçe statüsüne kavuşmuştur. Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 650 metre olan Oğuzlar ilçesi, 121 kilometrekarelik bir yüzölçümüne sahiptir.
Doğal Miras: Kızılırmak ve Obruk Barajı Havzası
Oğuzlar'ın coğrafyasındaki en belirgin yapılardan biri, Kızılırmak nehri üzerinde sulama, içme suyu ve enerji üretimi amacıyla 1996-2002 yılları arasında inşa edilmiş olan Obruk Barajı ve Hidroelektrik Santrali'dir. Baraj gölü, 50,21 kilometrekarelik geniş bir alana sahiptir ve Çorum'un kuzeyindeki dar bir vadide, genişliği 600-700 metreyi aşmayan 30 kilometre uzunluğundaki bir hatta konumlanmaktadır. Bu vadide dağlar, 500 metreden 1.500 metreye kadar 2 kilometre gibi oldukça kısa bir mesafede dik olarak yükselmektedir.
Zengin Biyoçeşitlilik, Mikroklima ve Doğa Aktiviteleri
Vadideki dik yükselti farkları, yörede meyve ve sebze yetiştirmeye elverişli özel bir mikroklima alanı oluşturmaktadır. Bu eşsiz ortam, yüksek bitki türü çeşitliliğiyle beraber endemik türleri de bünyesinde barındırmaktadır. Doğa ve su sporlarına son derece elverişli olan baraj havzasında; yelken, kürek, amatör balıkçılık gibi etkinliklerin yanı sıra yamaç paraşütçülüğü ve yayla turizmi için ideal imkanlar yer almaktadır.
Oğuzlar Ekonomisi ve Yaşam
İlçenin ekonomik yapısı ağırlıklı olarak tarımsal faaliyetlere dayanmaktadır. Bu kapsamda tahıl, ceviz ve çeltik yetiştiriciliği öncelikli gelir kaynakları arasında yer alır. Küçük çapta hayvan besiciliği ve arıcılık faaliyetlerinin de yapıldığı ilçede, genç nüfus işsizlik nedeniyle dışarıya açılmış; bu durum aşçılık, garsonluk, inşaat ve toprak sanayisi gibi çeşitli meslek gruplarının doğmasına zemin hazırlamıştır.