Edirne ilinin güneybatısında, Marmara Bölgesi'nin Trakya kesiminde yer alan İpsala, batıda Yunanistan ile komşu olan stratejik bir sınır ilçesidir. Yüzölçümü 741 kilometrekare olan ilçe, engebeli dalgalı düzlükler ile Aşağı Meriç Ovası'nın verimli topraklarından oluşur. Meriç Nehri ve Ergene Irmağı'nın doğal sınırlarını çizdiği bölgede, sulama ve taşkın önleme amacıyla kurulan Altınyazı Barajı, Yeni Karpuzlu Göleti ve Sultanköy Barajı yer alır. İlçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği ise 14 metredir.
Köklü Tarihçe ve Antik Dönem
Bölgenin tarihi çok eski dönemlere dayanmakta olup, ilk olarak MÖ 4000 yıllarında Trak kavimlerinin bölgeye geldiği tahmin edilmektedir. MÖ 12. yüzyıla kadar süren göçlerle Trak boyları Doğu Trakya'ya yerleşmiş ve bölgeye maden devri medeniyetini getirmiştir. MÖ 6. yüzyıl sonlarında Pers İmparatoru I. Daryüs (Büyük Dara) tarafından imparatorluğa bağlanan bölgede, Perslerin zayıflama döneminde Traklar birleşerek isyan etmiş ve Trez Atlı Boy Beyi başkanlığında bağımsız bir devlet kurmuşlardır. Kurulan bu devletin başkenti ise antik adıyla Kypsela (İpsala) olmuştur. Edirne ilini kuran Odrisler (Odrysian Krallığı) de bu bölgede uzun yıllar egemenlik sürmüştür.
Osmanlı Dönemi ve Süvari Ordusuna At Yetiştiriciliği
Osmanlı Devleti'nin önemli askeri ve stratejik merkezlerinden biri olan İpsala, 1356 yılında I. Murat'ın ünlü kumandanı Gazi Evrenos Bey tarafından fethedilmiştir. Osmanlı tarihinde askeri açıdan büyük bir öneme sahip olan ilçenin çayırlarında, yüzyıllar boyunca Osmanlı Süvari Ordusu için özel olarak at yetiştirilmiştir. Bu topraklarda yaz kış serbestçe dolaşan iyi cins kısraklar ve aygırlardan doğan taylar kementlerle yakalanıp Edirne'ye götürülür, askeri eğitime tabi tutulurdu. İpsala tayları, Türk akıncılarını zaferlere taşıyan en önemli binek hayvanları olmuştur. İlçe, Balkan Savaşı'nın ardından önce Sofulu'ya, sonra İbriktepe'ye bağlı bir nahiye olmuş, 1928 yılında ise müstakil bir kaza haline getirilmiştir.
Tarım ve Coğrafi İşaretli İpsala Pirinci
Aşağı Meriç Havzası'nın en verimli kesimini oluşturan İpsala Ovası, Türkiye'nin en önemli tarım merkezlerinden biridir. Ülke genelindeki çeltik (pirinç) üretiminin yüzde 35'i tek başına bu verimli ovada gerçekleştirilmektedir. İlçede yetiştirilen, kendine özgü eşsiz lezzetiyle Türk mutfağının en çok tercih edilen pirinç türü olan Baldo Pirinci için Türk Patent ve Marka Kurumundan coğrafi işaret tescili alınmış ve Avrupa Birliği (AB) coğrafi işaret başvurusu yapılmıştır. Baldo pirincinin yanı sıra Rocca, Veneria, Krasnovski, Plovdiv gibi pirinç çeşitleri ile melezleme türleri olan Osmancık, Ergene, Serhat ve İpsala tohumlukları da ovada başarıyla üretilmektedir. Ayrıca ilçede ayçiçeği, buğday, şeker pancarı, domates, fasulye, susam, mısır ve arpa tarımı da yaygın olarak yapılmaktadır.
Ulaşım ve Stratejik Sınır Kapısı
Edirne il merkezine 108 km uzaklıkta bulunan İpsala, uluslararası ulaşım ağları üzerinde kritik bir geçiş noktasıdır. İlçe merkezinin 2 km güneyinden geçen E-25 kara yolu, Yunanistan sınırında bulunan İpsala Sınır Kapısı'na bağlanır. Bu kara yolu Keşan'da Eceabat'tan gelen E-24 kara yolu ile kesişmektedir. Ayrıca kasabadan geçen bağlantı yolları sayesinde Havsa ve Silivri yakınlarında E-5 kara yolu ile birleşerek İstanbul ve Avrupa yönüne ulaşımı son derece kolaylaştırmaktadır.